(1961 - 1962)
Uit de maandbladen nr.
93 - 94 - 111-112.

frans hoekendijk    yvonne hoekendijk- groot   

Karel en Elisabeth Hoekendijk - La Rivière
(samen met Frans en Yvonne)

Bediening Karel: Zendeling. Leraar. 
Bediening Elisabeth: Leraar

Zendings gebieden;
Nederland, Suriname, Zuid Afrika, Trinidad, SaintVincent, SaintLucia, 
Martinique, SriLanka, 
Japan, India, Maleisië, de Filipijnen en Indonesië.

Links op deze pagina:

Zr Irene van Kanten
Ludwig en Ilse van Kanten - Reeberg
Secretaresse van Stromen van Kracht Suriname
Langs de weg
Opwekking in gebouw Thalia Paramaribo
Pinksteren met Br Dennis Hilliman
Toverij

  Suriname 5 jaar Stromen van Kracht

   Zie ook het gescande blad
  Nr. 96-97
of blad 115

  zie ook deze links:

  Kerkipasi - website voor   evangelische- en   pinksterchristenen  in Suriname
  - Sila Wong Swi San. (Lachman)
  - Opwekking in Suriname

 

 

Van het zendingsfront - Suriname (1961 - 1962)



Langs de weg No. 93 (Suriname)

Prijs de Heer!



Wij zijn verheugd u allen in Jezus” Naam te kunnen groeten vanuit Paramaribo in Suriname. Hij zegene u! De Heer werkt wonderbaar in ons midden. Na eerst moeilijkheden ondervonden te hebben in deze stad, met het vinden van grote gebouwen en kerken, werd ons de schouwburg ,,Thalia" ter beschikking gesteld, eerst voor vier dagen en later nog eens voor veertien dagen, waar wij vrij konden evangeliseren. Wij gingen eerst naar de Evangelische Broedergemeente (Hernhutters) om te vragen of wij hun kerkzaal mochten gebruiken maar zij maakten bezwaar tegen de boodschap die wij brachten en verleenden geen toestemming. Jammer! Toen gingen, wij in de wereld zoeken naar een plaats om het evangelie te prediken met betoning van kracht, en na lang zoeken leidde de Heer ons naar deze schouwburg ,,Thalia", elke Surinamer in den vreemde kent dit gebouw wel. We hebben daar heerlijk gewerkt. Avond na avond vulde dit gebouw zich met mensen, zodat wij de laatste avond twaalfhonderd bezoekers telden. Zestien avonden predik- ten wij in deze schouwburg, de eerste vijf avonden, geheel alleen, zonder muzikale medewerking en zonder verdere hulp, en later, toen br. Frans en zr. Yvonne uit Aruba en Curaçao kwamen om mee te helpen, was ons team versterkt, we stonden nu voor deze revival met drie evangelisten. De Heer zegende wonderbaar. Avond na avond kwamen velen tot Jezus, we schatten de eerste avonden l50·- 200, maar steeds kwamen er meer, totdat de laatste avond ze niet meer naar voren konden komen, zoveel waren het er, wij schatten 500 zielen. Op een avond! Thalia
Als we zeggen dat in deze campagne 3000 mensen hun harten aan Jezus gaven, dan is dit cijfer zeker niet geflatteerd. Wie kan deze scharen tellen die komen om hun honger te stillen, om het leven de water te drinken, het is net alsof ze hier voor het eerst van de volle verlossing door het Bloed horen. Ze stromen naar voren, ze komen zo gemakkelijk. Als ze aan mij horen dan ik zal gaan uitnodigen, dan gaan de armen al omhoog, o het is een hem lijk gezicht en het hart van elke evangelist in de wereld juicht en jubelt als hij al die zielen bewust ziet kiezen voor Jezus. Zie eens wat een hindoestani, mensen uit India, er onder zijn, zie eens hoe hele families van hindoestani, de vrouwen met hun kleine sluiertjes op het hoofd, naar voren komen, zie eens hoeveel mensen uit het binnenland zijn gekomen, hoeveel Surinamers vooral uit Paramaribo, Het is een wonder. Als je op deze mensen goed let en hun gezichten bestudeert, zie je duidelijk de ernst van het ogenblik, ze zoeken bewust vrede met God, door Jezus aan te nemen als hun persoonlijke Heiland. Wat een wonderbaar jaar beleven wij toch. Als we onze reis door Afrika er niet bij rekenen, waar ook velen werden gered, zagen wij in Aruba tussen de 2500 en 3000 zielen tot Jezus komen, we zagen ze op straat komen toen wij predikten op de pleinen van Sint Nicolaas en Oranjestad en vooral in ,,Tarabana", zeer velen. En nu weer in Suriname, weer deze massa's. Ze wachten er op dat er wordt uitgenodigd en als deze weer klinkt, stromen zij naar voren, soms springen zij op en komen, veel jonge mensen, kinderen, hele families oud en jong. Halleluja! Ongeveer een maand vóór dat wij naar Suriname kwamen, werd hier het resultaat bekend gemaakt van een enquette, een geestelijke statistiek die gehouden werd in alle kerken, kringen en gemeenschappen in dit land. Men heeft iedereen uitvoerig uitgevraagd en alles is zorgvuldig nagezocht om vast te stellen hoeveel mensen er in geheel Suriname bewust zich een kind van God konden noemen. Dus het ging niet om een lidmaatschap van een kerk, doch om de zekerheid het eigendom van Jezus Christus te zijn. Het resultaat van dit onderzoek heeft iedereen verbijsterd, het telde leze en schrijve: 200 zielen, alles bij elkaar. Deze tweehonderd konden met zekerheid en blijdschap getuigen dat het Bloed van Jezus hen gereinigd had, ze waren bewust van het kindschap Gods. Dit is een ontstellend cijfer, alles tesamen tweehonderd vrijgekochte zielen. En toen wij gingen uitzoeken en navraag doen wie hier in Suriname vervuld waren met de heilige Geest en in nieuwe tongen spraken, de gaven des Geestes gebruikten, onder alle levende christenen zoekend en informerend, kwam er dit resultaat uit de bus: niemand! Er was een amerikaanse evangelist van de Assemblies of God uit Amerika, hij werkt hier twee jaar en is de enige die in nieuwe tongen spreekt. En nu weet ik wel dat velen met zekerheid beweren dat ze vervuld zijn zoals de kerken dat leren, omdat ze gedoopt zijn of beroepsgeestelijke zijn of bekeerd, allerlei misvattingen over de vervulling worden ook hier verspreid, maar dat bedoelen wij natuurlijk niet, wij bedoelen met de vervulling: de doop des Geestes door Jezus de Zoon van God en het er bij behorend teken, het Schriftuurlijk bewijs: het spreken in nieuwe tongen. Het resultaat was: niemand buiten deze buitenlander, onder de Surinamers niemand, dat wordt hier algemeen bekend geacht. Wat een achterstand hier in Suriname. Er zijn kerken die duizenden leden tellen, maar de uitslag van deze statistiek kwam voor het gehele land op 200 zielen. Maar ik ben zo blij dat dit getal meer dan vertienvoudigd is geworden, in nog geen maand tijds. Halleluja! Het is de werking van Gods Geest.

We hebben vele heerlijke getuigenissen van mensen die geheel nieuw zijn geworden. Als de heilige Geest gaat werken, wie zal het keren? Evenals in Curaçao werd mij ook hier bij het begin van mijn bediening door de hoofdinspceteur van politie verboden om handen op te leggen voor genezing van zieken. Ik kwam met mijn bijbel en wees op de opdracht van Jezus, maar het verbod bleef. Bovendien werd mijn kort-verblijf-vergunning ingetrokken, zonder opgaaf van redenen, ik moest het land verlaten. Allerlei vrienden bemoeiden zich er mee en benaderden autoriteiten en het werd toen, in afwachting van het resultaat van een nieuw onderzoek, met twee weken verlengd. Iedere toerist mag zonder meer drie maanden in dit land blijven, tenzij hij om misdadige of andere ontoelaatbare redenen het te bont maakt, dan wordt hem vanwege de vreemdelingenpolitie aangezegd het land te verlaten. Ik werd ook zo, zonder verder commentaar aangezegd het land direct te verlaten. Ik kreeg door de acties van vrienden twee weken uitstel. Toen die om waren, we waren juist midden in een heerlijke opwekkingscampagne, ben ik andere autoriteiten gaan bezoeken en schrijven, tot de hoogste in het land. De functionaris die mij gebood weg te gaan verliet het land en zijn plaatsvervanger gaf mij tenslotte vrijheid te blijven voor weer één maand, met de mogelijkheid van verlenging. Halleluja! Wij baden de Heer om Zijn hulp en tot nu toe gaat het werk voort. Prijs de Heer! We konden dit rijke begin toch niet loslaten. De mensen waren zo blij met dit volle evangelie en kwamen met drommen iedere avond naar de meetings. Ze hoorden van de verlossing en de kracht van de heilige Geest. Velen, o velen vroegen ons voortaan in Suriname te blijven en dit levende woord te blijven prediken. Enige dagen later kregen wij bericht dat het verbod om handen op te leggen was opgeheven, wij dankten de Heer. Wonderbaar is Zijn Naam! Meteen begonnen we er dan ook mee. Na de ,,Thalia"-campagne, die zo bijzonder gezegend was, begonnen br. Frans en zr. Yvonne bijbelstudie-avonden te houden in een kerkzaal. De mensen kochten een bijbel (een deskundige op dit gebied vertelde dat er nog nooit zoveel bijbels waren verkocht als de laatste weken) en elke avond bestudeerden 200-250 gelovigen, van wie de meesten juist tot geloof kwamen, dit Woord van God. Drie avonden in de week worden deze diensten gehouden en er is grote vreugde over deze dingen die volkomen nieuw zijn voor deze mensen. Ze genieten met volle teugen de heerlijkheid van het volle evangelie. En eenmaal per week houden wij onze grote opwekkings-samenkont sten in het grootste bioscoopgebouw van de stad, in ,,Luxor". Het is wel verdrietig dat hier grote kerkgebouwen met een capaciteit van 1000 plaatsen leeg staan en niet aan ons worden uitgeleend of verhuurd en wij toevlucht moeten zoeken in schouwburgen en bioscopen, plaatsen van de wereld, maar de Heer weet dit en zal ons helpen plaatsen te vinden om de massa's aan le spreken vanuit het Woord, dat levend maakt en in de vrijheid stelt. Halleluja! Doordat de regenlijd is aangebroken kunnen we helaas niet in de open lucht onze sainenkomsten houden, we zouden dat graag willen, maar we kunnen niet het risieo lopen plotseling door een felle tropische regenbui te worden overvallen. We zijn aangewezen op zalen. We hebben dus zondagsmorgens onze wekelijkse opwekkings-samenkomsten. ,,Luxor" heeft 800 stoelen. en veel staanplaatsen, Vorige week zondag begonnen we er mee en we hadden een volle zaal. Toen we predikten en zongen niet elkaar, koortjes leerden, onze solo en duetten zongen, de blijde boodschap predikten, kwam er een grote blijdsehap over de zaal, de mensen klapten in de handen, hun gezichten slraalden. Bij de uitnodiging was het heel stil en nauwelijks begon ik te vragen: wie wil ...... of velen, velen stonden op en hieven hun handen op voor overgave aan Jezus. Toen ik heel duidelijk maakte dat mijn bedoeling is om mensen uit te nodigen naar voren te komen die hun zonden wensen te laten, het dienen. van de duivel wensen. te laten, die een nieuw hart van Jezus wensten te laten krijgen, een nieuwe schepping worden, een nieuw leven beginnen, te wandelen in het lieht met Jezus, zag ik de handen overal in de zaal opsteken, een woud van bruine en zwarte handen. lk liet ze naar voren komen, maar er kwamen zoveel naar voren dat niet alleen de grote ruimte voor het podium maar ook alle gangen zijpaden tot achter in de zaal vol stonden gepakt, niemand kon verder naar voren komen, zo bleef vastgepakt de menigte maar staan, zovelen kwamen tot Jezus. Wonderbaar! Ze hieven hun handen omhoog en baden allen luid het zondaarsgebed mee. Toen ik na mijn: amen! vroeg: Wie is er nu blij in zijn hart dat hij een kind van God is geworden?, toen hieven honderden de handen omhoog en zeiden: Wij zijn blij! Ik schat dat er op deze samenkomst vijfhonderd mensen zich aan Jezus gaven. Er waren ongeveer duizend mensen en de helft kwam tot Jezus. Halleluja! Gods Geest werkte machtig in ons midden.

O, wat een zegen! Ik zag vele hindoestani komen, mensen uit India, in Suriname zijn 80.000 hindoestani, ze verlieten hun heidendom, lieten hun hindoeïsme los en kozen voor Jezus. Ik zag verscheidene Indonesiërs, javanen, waar hier velen van zijn en chinezen zag ik er tussen staan, en natuurlijk. alle rassen die dit land telt. Wat een wonderbaar gezicht! Wat een jeugd stroomde naar voren, wat een kinderen! Hele gezinnen kwamen: grootvader, grootmoeder, vader, moeder, alle kinderen, de kleinste op moeders arm, ze sloten allen hun ogen en baden eerbiedig om vergeving van zonden en beloofden Jezus te volgen. Wat hebben wij dit jaar een mensen zien komen tot Jezus en het blijft stromen, halleluja! Het is moeilijker om in Holland een ziel te redden voor Jezus dan hier honderd zielen. Ze willen zo graag komen tot Christus, ze hebben gewacht op een prediker die niet komt met meeslepende woorden van wijsheid maar met betoning van kracht, die eenvoudig sprak over de verlossing, de kracht van het Bloed, de liefde van Jezus, de vernieuwing in Hem. Ze kwamen tot ons en zeiden: We hebben eerst nu het volle evangelie gehoord en begrijpen het nu ook. Halleluja! Na de uitnodiging voor redding, nodigde ik voor genezing. Maar toen was het hek van de dam, het scheen alsof iedereen ziek was en een lange stroom stelde zich op in de zaal om naar voren te komen. Ik legde hen allen de handen op, het duurde anderhalf uur dat ik met zieken bad, de een na de ander. ThaliaGroten en kleinen, blanken, bruinen, gelen en zwarten, allerlei naties; Surinamers, Indonesiërs, chinezen, hindoestani, creolen, het was een heerlijk gezicht. Met verschillenden spraken wij even door en de Heer toonde Zich een wonderbare Heelmeester. We telden twaalf melaatsen onder hen, ze stonden gewoon in de rij tussen de anderen, ik zag ze op hun beurt langs mij komen, deze arme mensen met hun geschonden gezichten, hun witte vlekken op gezicht, handen en benen. Soms alleen, dan weer aan de arm van een begeleider, aan de hand van moeder, stonden ze voor me. Er waren kleine kindertjes bij, lieve meisjes van tien, twaalf jaar, ze fluisterden zacht in mijn oor: Ik ben melaats! Een klein meisje tilde haar kleedje op en ik zag die beruchte witte vlekken op de beentjes. O, dan ontbrandt in mij een grote toorn en ik bestraf deze duivel van melaatsheid en gelast hem uit te gaan, deze mensen los te laten. De kracht van Jezus' Bloed is sterker dan de vernielende werking van de lepra! Amen! Het bevreemdt mij dat deze melaatsen gewoon tijdens de samenkomsten tussen de mensen zitten en in een rij meeschuifelen naar voren, dicht opeengepakt tussen de anderen.

Na een samenkomst, dat was nog in ,,Thalia", kwam een jonge, charmante vrouw bij mij, ik stond nat van het zweet even uit te rusten achter het podium ze zocht en vond mij daar en zei: Vader, (iedereen noemt mij hier: Vader) wilt u voor mij bidden, ik ben melaats en ben aangekomen aan het punt waar de verminkingen beginnen, bidt voor mij, alleen Jezus kan nog iets voor mij doen. Ik legde haar de handen op en bestrafte deze machten! Amen. Ik denk dan aan de bijbelse tijden terug en herinner mij graag de woorden van Jezus, wanneer Hij zegt: Ik wil, word rein! Halleluja! Jezus wil dat de melaatse gereinigd wordt! Ik geloof dat Hij deze mensen geneest. Hij heeft het beloofd! Hij opende de blinde ogen en de dove oren, hij deed de kreupele opspringen en de stomme spreken, de melaatste reinigde Hij ...... en de bijbel zegt in Joh. 14:12, dat wij dezelfde werken zullen doen! Een Surinaamse dokter kwam op straat op mij toe en zei: Mijnheer, u moet oppassen voor besmetting, hoor! Ik moet u waarschuwen, ik woon hier al zo lang en ken deze ziekte, maar ik moet u niet aandrang verzoeken deze mensen niet aan te raken en in elk geval u dadelijk te desinfecteren! Ik antwoordde: Broeder, als ik voor een melaatse sta, dan denk ik altijd aan Jezus, gehangen aan het kruis, Hij heeft Zich aan mijn zonde laten infecteren, Hij was besmet door mijn zonden, Hij nam mijn schuld vrijwillig op Zich. Jezus liet Zich niet eerder ontsmetten dan in het graf, Hij ontliep de ziekte en zonde van ons niet, zocht het juist op en stierf er tenslotte aan. Jezus stierf aan infectie, aan mijn onreinheid, aan mijn melaatsheid. Ik geloof, dokter, dat Jezus mij naar dit land gezonden heeft niet om zonde, ziekte en denionie opzij te gaan, maar juist om deze op te zoeken en aan te vallen, de strijd aan te binden en er niet voor te vluchten. Ik geloof, dokter, dat het Zijn wil is om op volkomen bijbelse wijze de zieken de handen op te leggen en als er rnelaatsen tussen zijn, zal ik natuurlijk ook handen opleggen. Als ik besmetting, onreinheid, vuilheid, wil ontlopen, dan had ik beter niet naar dit land moeten gaan. Ik weet mij gedekt door het Bloed van Jezus en u weet niet dokter, welk een bewarende kraeht schuilt in dat Bloed. Ik heb de wapenrusting Gods aangegespt en zal onbevreesd de machten van satan in dit land tegentreden, de Heer is met mijl De dokter lichtte zijn hoed en ging hoofdschuddend heen ...... O, als ik deze stroom arme mensen langs mij zie gaan, ziek, bezeten, krankzinnig, onrein, verdoofd en gedegenereerd door alcohol, gebroken, met vergroeiingen, blind, dan zie ik op Jezus en zeg: Heiland, u stierf aan het kruis voor al deze mensen, deze armen, om hen te verlossen, te verzoenen en te vernieuwen, u werd gemarteld, gegeseld en gescheurd voor hen, U werd geslagen aan het vloekhout, wat een vre- selijk lijden had U over voor onze zaligheid, o dank U, Jezus, dank U wel! Leer mij nimmer mij van deze zieken af te wenden, maar leer mij mij te werpen in hun leed en hen allen met de liefde van Christus in mijn hart de handen op te leggen, de machten bestraffen die deze mensen zo hebben geschonden. Laat ik hen de gezegende opstandingskrachl van Jezus meedelen, het leven van Jezus, de natuur van Jezus, de overwinning van Jezus. Als ik denk wie ik ben en dat ik alleen uit genade ben verlost en genezen werd, door Uw liefde, hoe ik een gelukkig mens werd niet door iets uit mij, maar door alles uit U, dan ontwijk ik het leed niet meer en leg als Uw dienstknechl; vreesloos de handen op zwerende ogen, ongewassen wonden, open benen, framboesia, lepra U weet het, U weet het en U hebt het mij bevolen te doen. Als ik daar sta in Uw Naam, Heiland, dan moet het voor deze arme stumperds gelijk zijn alsof U zelf daar staat en zoals ik zeker weet dat U vreesloos de handen op zou leggen aan deze zieken, zal ik het eveneens doen. Maar geef mij Uw laatste volmacht, Heer, in dat uur! Geef mij Uw Naam op mijn lippen! (leef mij gezag over iedere duistere en onreine geest om die uit te drijven. Amen. Na de samenkomst gingen de handen omhoog om te getuigen van instantelijk ontvangen zegen. Halleluja! thaliaDeze diensten duren 3.5 uur, maar niemand wil naar huis, in de opwekking te staan vermoeit niet. We hebben ook plannen binnenkort het bosland in te gaan, we kregen daarvoor uitnodigingen, volgende week gaan we naar een plaats in het oerwoud om er te prediken en op straat het evangelie te brengen en handen op te leggen, we nodigen de zieken daarvoor uit naar het plein te komen waar wij prediken. Zo is het de manier om te evangeliseren, door wonderen en tekenen tonen dat Jezus leeft. Wij hebben nu enkele zendingen boeken van het lectuurfonds hier aangekregen en verspreiden deze boekjes over het hele land, ze worden gretig gelezen, ik ben zo blij dat de boekentafel een belangrijke functie heeft bij onze opwekkingen en dat de mensen graag over deze dingen lezen. Onze voorraden oude ,,Stromen van Kracht"-nummers uit het archief doen nu ook prachtig dienst. We hadden nog wat oude nummers van jaren geleden, bladen met veel opwekkende en opbouwende lektuur, deze delen wc gratis hier uit en de mensen lezen het graag. Alles is nieuw wat ze lezen en horen, en ze tonen zich zo begerig naar al deze dingen. We gaan spoedig ook beginnen met onze dagelijkse radio-uitzendingen, elke dag een kwartier, met een radio-omroepvereniging zijn besprekingen gevoerd en overeenkomsten gemaakt, we starten elke morgen en spreken en zingen een kwartier en we maken iedereen, ook door advertenties, opmerkzaam op deze kwartiertjes die wij noemen: Jezus het Antwoord! Bidt voor deze dagelijkse uitzendingen, opdat het hele volk dit in zich opneemt en het geloolï wordt opgebouwd. Wij willen Jezus brengen in Zijn volle heil, als Redder, Heelmeester en Doper met de heilige Geest. We hebben nog nooit zo’n dagelijkse volle evangelie-kwartier voor de radio verzorgd, in Holland is dat ook onmogelijk, maar we beginnen er hier mee. De Heer is goed! We gaan hier voort, we bewonen een groot houten huis, typisch surinaams van bouw, hier wonen en arbeiden wij, de Heer bracht het ons. Ook een auto hebben wij, een vriendelijke man leende het ons. Prijs de Heer. We werken hier en zijn de Heer zo dankbaar voor alles wat Hij doet. Br. Frans en zr. Yvonne werken heerlijk mee. We vernemen uit brieven van zegen in Holland en Zwitserland en prijzen de Heer daarvoor. Wij voelen ons goed gezond, verdragen de warmte uitstekend. Laat het thuisfront eensgezind achter ons staan, met gebed en liefde en stoffelijke hulp laten we hier kunnen blijven voortgaan in Zijn Naam. ‘ De Heer zegene u!

K. H.


Zr. Ilse van Kanten (secretaresse van Stromen van Kracht - Suriname)

Ilse van Kanten
Zr. I. M. van Kanten-Reeberg, te Paramaribo, schrijft:

Loof den Heer, mijn ziel en vergeet niet één van Zijn weldaden!

Over de vele weldaden wil ik vandaag dan getuigen.Toen ik op 17-jarige leeftijd vanuit mijn geboorteland Suriname naar Aruba vertrok, kende ik Jezus niet als mijn Heiland. Twee jaar later mocht ik evenwel de blijdschap ervaren van wederom geboren te zijn. Maar, ofschoon ik bekeerd was, miste ik steeds de kracht Gods in mijn leven. In de kerken die ik daarna bezocht, werd wel over bekering gepreekt, maar niets over de vervulling met de heilige Geest. Ik was er echter van doordrongen, dat de Heer meer beloofd en veel meer te geven had. Na 8 jaar keerde ik weer naar Suriname terug en toen vernam ik tot mijn verbazing, dat in de stad Paramaribo en in het hele land slechts zeer weinigen wisten zich een kind van God te zijn. Dit besef benauwde mij zo zeer, dat ik dagelijks tot God riep om, toch iemand naar Suriname te sturen, vervuld met kracht en vuur, die mijn landgenoten het volle evangelie zou verkondigen. Intussen vernam ik van grote opwekkingssamenkomsten. in het nabuurland Britsh-Gyana en ik was heel erg blij, toen ik samen met mijn man, die na zijn bekering ook zoekende was naar meer, gedurende 14 dagen persoonlijk de opwekkingsamenkomsten in Georgetown (de hoofdstad van Britsh-Gyana) kon meemaken. Wij hadden daar samen een fijne tijd, zagen velen tot Jezus komen, maar werden ondanks ons gezamenlijk bidden en smeken met anderen om vervulling met de heilige Geest, niet vervuld. Enigszins teleurgesteld keerden wij naar Suriname terug, doch waren ondanks deze teleurstelling er vast van overtuigd, dat wij eenmaal de doop des Geestes zouden ontvangen. En ik prijs de Heer, Die mij zo verblijclde, dat ik slechts enkele maanden na mijn terugkeer uit Georgetown van Br. Karel Hoekendijk mocht leren dat het zo eenvoudig is en ik in geloof mij mocht uitstrekken naar deze vervulling. Alles in geloof! Halleluja voor Jezus! lk werd op een avond onder handoplegging vervuld en begon heerlijk in nieuwe tongen tc spreken en de gaven des Geestes te ontvangen. Vrienden, nu ervaar ik dagelijks Zijn wonderbare kracht. Prijs de Naam van Jezus! En wat een heerlijke feesten zijn de samenkomsten, tijdens welke deze evangelisten Hoekendijk ons Gods Woord brengen en ons leren wie wij eigenlijk zijn in Jezus en wat wij in Zijn kracht vermogen. Het is eenvoudig ontroerend en vreugdevol om te zien hoe tijdens deze bijeenkomsten vele honderden hun leven aan Jezus geven en vele zieken genezen. Zulke gebeurtenissen hebben in Suriname niet eerder plaatsgevonden. Met mij zijn dan ook velen in Suriname dankbaar en blij, dat God deze evangelisten naar Suriname gezonden heeft. Als Surinaamse wil ik daarom langs deze weg - mede namens vele landgenoten - allen in Holland hartelijk dankzeggen, die door hun gebed en hun financiele offers het bezoek van deze gezegende knechten Gods aan Suriname mogelijk hebben gemaakt. De Heer zegene u allen! Ik groet u hartelijk, in Jezus’ Naam!

(uit maandblad nr.111-112 - tijdens de uitnodiging van Br Hilliman uit Brits Guyana) Een vrouw was in een ziekenhuis opgenomen met vreselijke pijnen over haar hele lichaam, zij lag te schreeuwen van de pijn. Aan zr. van Kanten, die de leiding heeft van het werk van ,,Stromen van Kracht", samen met haar man en enkele andere gelovigen, werd in de samenkomst voorbede gevraagd voor deze vrouw. Het was ongeveer 9 uur in de avond dat zr. van Kanten een krachtig gebed des geloofs opzond tot de Almachtige voor deze zieke vrouw in het ziekenhuis, de ziektemachten werden in Jezus' Naam bestraft en de genezende kracht van Jezus in geloof meegedeeld. De volgende dag kwamen enkele zusters de vrouw in het ziekenhuis opzoeken en zij vonden deze vrouw volkomen gezond in bed zitten. Zij getuigde, en riep de zusters erbij om dit te bevestigen, dat zij de vorige avond om omstreeks 9 uur plotseling genas door de kracht van God. Zij wist dat op dat moment in ,,Thalia" door het volk Gods voor haar was gebeden. Zr van Kanten

Er was een chinese man, die, ofschoon hij uit een psychiatrische inrichting omslagen was, nog steeds ziek was. Hij kwam niet uit zijn kamer, isoleerde zich, was schuw voor zijn gezinsleden; een verwond geestelijk leven. Zr. van Kanten bad in de samenkomst voor deze zenuwzieke man en riep de Heer om deernis voor hem. Zij riep: ,,0, Heer, genees deze arme zieke chinese man, als een teken voor zijn hele familie, zodat een ieder zal weten dat U de Heer bent! Verheerlijk Uw Naam door een machtige aanraking met Uw doorboorde hand, Jezus!" In de volgende samenkomst kwam het gehele chinese gezin. De man was na deze voorbede zelf uit zijn kamer gekomen en heeft het plan geopperd om met zijn gehele gezin naar de samenkomst te gaan in ,,Thalia". Daar trad hij naar voren bij de oproep voor genezing. Hem werden de handen opgelegd, de machten bestraft, de ziekte aangesproken en de genezende kracht van de opgestane Heiland meegedeeld. Deze man genas terstond, voelde zich perfect gezond, ging dankbaar met zijn gezin naar huis en stond de volgende dag weer in zijn winkel. (foto links: Ilse van Kanten samen met moeder Bep)



Een vrouw kwam zr. van Kanten halen (zij bezoekt ons thans in Trinidad en vertelt al deze verhalen) omdat haar schoonmoeder een zenuw toeval had gehad, doordat haar man een auto ongeluk had. gekregen. De oude vrouw was bewusteloos. Zr. van Kanten legde haar de handen op, zij kwam ogenblikkelijk bij bewustzijn, zodat zij met elkaar konden spreken. Zij vertelde dat haar man ernstig gewond was en in het zieken huis was opgenomen. Zr. van Kanten vroeg haar of haar man bekeerd was, zij antwoordde: Neen. Zr. Ilse van Kanten bad de Heer of Hij genade wilde hebben met deze oude, verwonde man en hem wilde redden voor hij stierf. Het was zaterdag dat zij de vrouw had bezocht en elke dag, als zij het ziekenhuis belde ol deze oude man al bijgekomen was en zij hem bezoeken kon, antwoordde men haar: Neen, hij is nog buiten bewustzijn. De man was er ernstig aan toe. Vijf dagen later, donderdags, zei de Heer haar haar bijbel te nemen en naar het ziekenhuis te gaan en deze man te bezoeken. Zij had nog niet gehoord dat de man bij was, maar ze ging omdat Gods Geest hei haar zei. O, wat moeten wij luisteren naar wat de Geest zegt, meer dan wat ons gevoel of verstand dicteert. Toen zr. Ilse van Kanten bij het bed kwam waar de oude man al zes dagen he wusteloos lag, kwam hij juist bij bw wustzijn, voor de eerste keer in al die tijd. Zr. van Kanten mocht hem van Jezus spreken. Ze sprak zacht en indringend, de man begreep haar, de Heer gaf hem nog enkeie ogenblikken van helder begrip, zij baden sn men en de man gaf zijn leven aan Jezus, rustig, bewust, eenvoudig, overtuigend. Hij bad stamelend het zondaarsgebed en vroeg vergeving van zonden. Een glimlach kwam op zijn gelaat, toen verzonk hij weer in bewusteloosheid. Hij is niet meer bil gekomen, toen zijn vrouw en doch ter hem later op de dag opzochten was hij bewusteloos. Zij hebben niet met hem kunnen spreken. En dezefde dag, de dag van zijn bekering, stierf hij, 's avonds om half acht. Dit is de goedheid van de Heer, dat uitgerekend tijdens de enige minuten van bewustzijn tijdens vijf dagen bewusteloosheid, iemand daar was die hem tet Jezus mocht leiden. Dat is het belangrijkste. Dank U Heer, voor deze genade.

kinderkoor surinameIn Suriname daar gaat de zegen voort. Wekelijks worden in ,,Thalia" samenkomsten gehouden van ,,Stromen van Kracht" en het is daar nog steeds feest. Op deze zondagavonden komen gemiddeld een 500 mensen, dikwijls meer, die de gemeenschap der heiligen weten te vieren. Er wordt gezongen en getuigd, er is een aanbiddingsdienst, een jeugdkoor zingt er en duetten en trio's worden ten gehore gebracht, terwijl de prediking via een bandrecorder wordt beluisterd. Er wordt veel werk gemaakt van deze avonden, zorgvuldige studie van de liederen, ’t koor. De muzikale leiding is in handen van br. Meursinge. Er zijn steeds veel bloemen op het podium. Wij zijn zo blij dat alles in dezelfde stijl en verzorgdheid is gebleven, die wij zo graag in de samenkomsten zien. Frans Hoekendijk (in ballingschap) arbeidt hard voor deze gemeente, hij zorgt voor de prediking voor de ,,Thalia"­ avonden, de bijbelstudie-avonden in het I.P.V.-gebouw, die door vele gelovigen worden bezocht, hij heeft nu dagsluitingen voor de radio, verzorgt meestal de kwartieren van opwekkingen over RAPAR en brengt ,,zijn eigen" geliefd programma: ,,Daar zijn geen grenzen aan Jezus' macht’ (links: Het feest in Paramaribo gaat door. Het kinderkoor looft hier den Heer)

Na de prediking wordt er uitgenodigd voor ,bekering, verlossing, genezing vervulling met de Heilige Geest en altijd weer, iedere zondagavond weer, komen er mensen naar voren voor bekering, soms 15, soms 20, soms meer, er gebeurt echter altijd iets. Ook met de zieken wordt gebeden en de Heer raakt velen aan met Zijn kracht en vernieuwt. Halleluja! Het is altijd weer een groot wonder wat daar in Paramaribo geschiedt, dat is nu al zoveel maanden, dat Gods Geest deze gemeenschap samenbindt en zegent. Er zijn natuurlijk altijd weer predikers die proberen om gelovigen naar hun kerken weg te lokken, maar de Geest des Heren vormt een stabiel en vast bolwerk onder Zijn leiding en de gelovigen krijgen onderscheiding. Alle acties van buitenaf liepen op niets uit. De Heer heeft een plan met deze groep, Hij was het die hen redde en vernieuwde, Hij was het die hen samenbracht tot een eenheid in Christus, Hij is het eveneens die deze kudde bewaart tegen de wolven. In alle opzichten zien wij de zegen in Suriname voortwerken. Er ontvangen daar iedere maand 600 betalende abonne's het maandblad ,,Stromen van Kracht" en bovendien worden 500 nummers daarvan in de losse verkoop geplaatst. Er wordt veel lektuur verkocht, wij zenden steeds weer grote zendingen naar Paramaribo. Rondom Yvonne Hoekendijk in Georgetown verzamelt zich 'n steeds groeiende groep jongeren, teenagers, die schriftelijk contatct onderhouden. Deze jeugd is gezegend, zij redden overal zielen voor Jezus, zijn vurige getuigen. Als Yvonne door Gods genade weer in Paramaribo zal zijn, zal zij een groep van honderden enthousiaste gideons om zich heen verzamelen en verder leiden. Prijs de Heer! De Heer zegene deze gemeenschap door het mogelijk te maken dat een vleugel kon worden gekocht, een prachtig instrument, die in de plaats kwam voor de gebrekkige piano. Broeder Meursinge zal daar erg blij mee zijn.

Administratie Stromen van Kracht Suriname
Zuster Ilse van Kanten geeft leiding aan de vergadering, samen met haar man Ludwig, die een groot werk verricht met de administratie. ilse van kantenWij zijn dankbaar dat de Heer deze toegewijde mensen op deze vooruitgeschoven plaats heeft gesteld. Halleluja! (foto: Zr. van Kanten, de trouwe secretaresse van Stromen van Kracht - Suriname)
In de stad Paramaribo, maar misschien nog meer in het binnenland, wordt veel zegen verspreid door de radio-uitzendingen, waarmee wij voortgaan. De brieven van mensen die de Heer hebben aangenomen en genezen werden door en onder het horen naar deze uitzendingen zijn vele. Prijs de Heer! Frans, Ben, Kees Goedhart en ikzelf spreken voor deze uitzendingen. Ook Piet zal, zodra hij een bandrecorder heeft en deze is onderweg, meehelpen aan deze radio- uitzendingen, vanuit Saint Laurent. Wij prijzen de Heer voor alles wat Hij dagelijks doet in Suriname en hoe Hij deze boodsehap gebruikt op heerlijke wijze. Indien u eens sehrijven wilt aan br, Ludwig van Kanten en zijn vrouw Ilse van Kanten-Reeberg, dan is dit hun adres:

L. en I. van Kanten-Reeberg
Postbus xxx
PARAMARIBO
Suriname (adres is vervallen)




Langs de Weg - maandblad no. 94 - 1963

 

Prijs de Heer!

Deze copy zenden wij u weer vanuit Paramaribo in Suriname, waar wij voortgaan met de opwekkings-samenkomsten in de schouwburg Thalia. Wij prijzen de Heer voor wat Hij gedaan heeft deze maand, het was wonderbaar. De menigten werden steeds groter. Wij hadden op een zondagmorgen ruim twee duizend mensen gehad en het gebouw was zo opgepropt vol dat duizend mensen weer naar huis teruggingen, omdat zij er met geen mogelijkheid meer in konden. Deze samenkomst begon officieel om tien uur, maar al om zes uur stonden er honderden mensen voor de poort, enkelen waren er reeds om half vijf. Toen de poorten opengingen van het erf, stormden de mensen naar binnen en om acht uur zat alles vol. Stelt u zich voor, om acht uur geen stoel meer onbezet (1200 stoelen). Wij werden, gauw met een auto van huis gehaald en begonnen meteen maar met de dienst, om 7 uur inplaats van 10 uur. We moeten in tijden van opwekking weten van improviseren! Een volgepakte massa. zat en stond, alle gangpaden rol, de ruimte voor het podium vol, op het podium zaten honderden mensen, ze zaten in raamkozijnen en stonden buiten het gebouw op het erf, de luidsprekers bereikten hen ook daar. O, dat was de werking van Gods Geest Wat een honger naar vrede, wat een verlangen naar Christus.

Elke prediker in de wereld. zou ook ontroerd zijn dit mee te maken. Toen ik nu de prediking vroeg wie zijn of haar leven aan Jezus wenste te geven, stak men een zee van zwarte en bruine handen omhoog. Men ging staan voor het zondaarsgebed en sprak dat na. Er was een grote ernst, er was schuldbewustzijn en bewogenheid, dat was duidelijk te bespeuren. Velen weenden, velen star ken hun beide handen omhoog of vouwden deze boven hun hoofd, terwijl zij baden, vooral de hindoestani bidden op dramatische wijze. De Geest des Heren blies op de menigte, dat was wonderbaar. Er was een roepen naar God, een zich in waarachtigheid uitstrekken naar Hem, om vergeving en vernieuwing. Wij schatten dat die morgen ruim 1500 mensen hun hart aan Jezus gaven waren allemaal onbekende mensen die morgen, dat was zo heerlijk, het waren mensen, uit de districten, het binnenland en de plantages, zij kunnen alleen zondagmorgen komen, omdat ze ’s avonds niet meer terug kunnen naar hun woonplaatsen. Velen woonden ver weg, ze kwamen met rivierboten en soms met prauwen, met bussen. Ze hadden van deze samenkomsten gehoord en kwamen met hun zieken. Ze hadden nog nooit zo’n soort samenkomst meegemaakt en vonden het prachtig, Het zingen bij de gitaar van Frans en Yvonne en de tamboerijn van moeder Bep vonden ze prachtig.

We baden ook voor de zieken. Omdat er teveel waren konden wij hen niet allen persoonlijk de handen opleggen, maar baden een massagebed, de Heer raakte velen aan. Een stomme vrouw zat verdrietig buiten het gebouw, zij was al zo vroeg gekomen en had toch geen plaatsje weten te krijgen. Zij zat buiten op een stoepje en luisterde naar de luidsprekers. Een andere vrouw naast haar zei: Nu bidt de prediker voor alle zieken, luister maar, doe wat hij zegt, leg je vinger op je tong en bidt mee, in geloof! Toen het gebed uit was en de prediker: amen! zei, zei zij het ook! Amen! Ze kon toen gewoon praten als elkeen, ze was door ’n wonder genezen en sprak! Een klein zwart blind jongetje, hij zat vooraan in de zaal, begreep het niet goed, maar iemand naast hem zei: Nu wordt er voor de zieken gebeden, leg je beide handjes tegen je ogen aan en geloof dat de Heer je helpen zal. Hij deed het, de jongen; hij zei amen! en toen het kind zijn handjes wegdeed, brandden zijn ogen en een ogenblik later kon hij zien, o wat was hij gelukkig! Een andere vrouw in de zaal, ze zal ergens middenin, had ook haar heide handen tegen haar ogen gelegd en riep de Heer, evenals Barthimeus riep! En na het gebed opende ze haar ogen, ze zag iets schemeren en steeds duidelijker kregen de dingen om haar heen gestalte en beweging en kleur, ze riep: ik kan zien! Wat een wonder Gods! Een hindoestani opende ook zijn ogen en begon te vertellen wat hij zag. De zaal was vol met lofprijzing.

Opvallend veel doven genazen, ze konden mijn pols horloge horen tikken. O, de Heer is goed! Verschillende kreupelen en ongelukkigen begonnen normaal te lopen. Vele inwendige ziekten werden genezen, pijnen verdwenen door de opstandingskracht van Jezus! Een vrouw die ernstig ziek was en vlak voor een operatie, legde in geloof tijdens het massagebed de handen op haar buik en de pijn verdween en ze hoorde later van haar arts dat alles genezen was en zij niet behoefde te worden geholpen. Een diabetespatiënt genas en liet zich de volgende dag onderzoeken, er was geen insuline en dieet meer nodig, dat is alles wonderhaar. Er gebeurden ook tragische dingen. Een vrouw die wonderbaar genas van een ziek been, waar ze al jaren aan sukkelde, het was gekomen door een auto aanrijding en ze leed vreselijke pijnen, genas op éen ogenblik, de hele zaal zag het gebeuren, de Heer maakte haar heen recht en sterk, ze wierp haar stok weg en was perfect gezond. Ze had acht jaar gelegen en gesukkeld aan dat been en het wilde niet genezen. Toen hoorde ze van onze samenkomsten, maar wist niet waar ze werden gehouden. Ze stapte naar haar dominee toe en vroeg of hij zeggen kon waar deze genezinsdiensten werden gehouden ze wilde er heen om te genezen. De dominee antwoordde haar niet eens en wierp de deur hard voor haar gezicht dicht. Toen stond ze op straat en bad de Heer of Hij haar Gids wilde zijn. Ze liep de straten door en elke stap die ze met haar ziek been deed was zeer pijnlijk, dikwijls stond ze stil en bad weer. Toen was ’t dat ze iets hoorde, het was gezang, vrolijk gezang, ze liep er op af en kwam bij Thalia, ze vroeg of ze hier goed was, ja ze was hier goed. Ze zocht overal een plaatsje, maar ze vond die niet, maar een lieve zuster hielp haar met een plaats op het podium, vlak achter de predikers.

Nadat ik gepredikt had, wees de Geest des Heren haar aan voor genezing, ik liet haar naar voren komen tot voor de microfoons, zodat iedereen het gesprek dat ontstonden het gebed kon horen. Nadat haar de handen waren opgelegd, genas ze terstond. De week daarop bezocht zij de haar behandelende arts die zeer verrast was over dit plotseling herstel. Zij sprak over Jezus en Zijn kracht en verzocht de arts toch ook met zijn ziekte, hij was hartpatiënt, tot Jezus te komen. Hij ,,zou wel zien wanneer hij kon gaan" De vrouw zei hem vooral niet uit te stellen, maar diezelfde avond al te komen om de Heer te verwachten hem te genezen. De arts lachtte en vroeg of zij een plaats voor hem reserveren wilde, hij zou zien of hij komen kon. Die avond was hij er niet. Maar die dag daarop stierf hij, hij kreeg een hartaanval en was plotseling dood. Het was te laat voor hem, was hij toch eerder gekomen! Diezelfde avond, zondags, hielden wij weer dienst en weer die massa's mensen. We hadden de mensen die die morgen kwamen gevraagd, 's avonds thuis te blijven, om anderen gelegenheid te geven gebruik van de plaatsen te maken, en we hadden weer geheel andere mensen. De Geest des Heren werkte weer zo machtig dat er ruim 1000 zielen tot de Heer kwmen op die avondmeeting, thaliaO ze bleven maar komen en gaven hun lever. aan Jezus. Geprezen zij de Naam van Jezus! Stelt u zich voor, in twee samenkomsten, op dezelfde dag, ruim 2500 zielen tot de Heer en ik weet zeker dat het getal veel hoger is. (Foto rechts: De toeloop was zo groot dat het toneel moest worden gebruitkt opdat er een aantal kon zitten. Frans en Yvonne Hoekendijk zingen hun liederen)

Wat een blijdschap was er! Welk een heerlijkheid! Wij hadden nog nooit zoveel bekeringen op een dag meegemaakt, wat een ontroerend gezicht zo'n woud van zwarte handen omhoog te zien heffen: Wij willen Jezus! Ook die avond gebeurden heerlijke wonderen. De hindoestaanse gemeenschap had al hun eigen pandits, dat zijn de hindoestaanse priesters, uitgenodigd te komen horen en zien. Ze deden dit en wij hadden het genoegen achttien pandits in onze samenkomst te zien. Zij zagen heerlijke wonderen voor hun ogen gebeuren, onder de schijnwerpers. Men vroeg hen na afloop van de dienst wat zij van deze dienst vonden en of zij gezien hadden wat God deed. Op een enkele na zeiden alle achttien, dat wàs Gods kracht, dat was goed wat die prediker deed, dat was zuiver. Ook een moslempriester was op het podium, hij was ziek en kwam voor handoplegging. Ik zag enkele van deze pandits bij het zondaarsgcbed opstaan en ook hun handen omhoog heffen, ik bid, God dat zij werkelijk hun leven aan Jezus uitleverden. Het is allemaal erg ontroerend. lk had dit jaar de Heer gevraagd om l0.000 zielen en dankte Hem voor deze tienduizend, ik wilde geloven dat de Heer die schenken zou om ze neer te leggen aan de voeten van Jezus, de Heiland der zondaren. De Heer verhoorde mijn gebed en reeds einde november was dit getal vol. Daarna kwam de gezegende decembermaand, toen we voortgingen met de Thalia-avonden.

Nu ik kan u zeggen dat er zeker zesduizend zielen zijn gered in deze maand (die nog niet om is, de Kerstdagen komen nog met speciale samenkomsten) ik kan veilig zeggen dat bijna het dubbele zal zijn bereikt, de Heer verhoort boven bidden en danken. Ik herhaal wat ik in het vorige nummer heb gezegd, dat het in Holland moeilijker is een ziel tot Jezus te brengen dan hier honderd, maar ze willen allen graag komen wanneer er over Jezus wordt gesproken, de Redder van zondaren, zonder de bijgedachte te moeten verwerken, nu moet ik mij bij die kerk ook aansluiten. Wij spreken niet over kerken, wel over EEN kerk, de KERK van CHRISTUS. thaliaDaarom kthaliaan iedereen zich bij ons aansluiten, wij brengen ze tot Jezus, we leiden hen tot de bijbelse doop en onderwijzen hen in de boodschap van de vervulling met de heilige Geest en dan moeten ze zelf maar uitmaken waarheen ze willen gaan. Velen getuigden dat ze nieuw geworden waren, soms met hun hele gezin, dat is wonderbaar. Iedereen mag bij ons komen, iedereen mag in de zaal zitten en mag zich thuis weten bij ons. Alle kinderen Gods zijn een gezin, als zij zich buigen voor de Heer en zich laten reinigen door het kostbare Bloed van Jezus. Wij hebben in deze maand december vele samenkomsten gehouden en vieren nog een kerstfeest, een opwekkingssamenkomst met een kerstboom. We gaan Jezus prediken, de geboren Redder van zondaren, de Heer zal het leven van velen omkeren, dat weten wij zeker. Halleluja! Volgende week gaan een doopfeest houden hier in Paramaribo; de toeloop hiervoor is alweer zo groot dat we kaarten moesten uitdelen om enigermate controle te houden, de eerste honderd kaarten zijn uitgedeeld, we dopen volgende week honderd gelovigen, de meesten zijn hindoestani, ze zijn tot geloof in Jezus gekomen en wensen ook gedoopt te worden. De toneelknecht van Thalia, een man die een der eerste dagen reeds tot bekering kwam en later werd vervuld met Gods Geest, wil ook de eerste zijn die gedoopt wordt. Hij is een hindoestaan en heeft heerlijk steeds met ons meegewerkt. Wij verheugen ons zeer over deze doop-dienst en weten zeker dat we nog meerdere zullen houden, het is heerlijk zovelen te dopen in de Naam van Jezus.

Na deze doop gaan we ons offensief richten op het binnenland, we gaan verschillende plaatsen bezoeken diep het binnenland in, we gaan vliegen naar afgelegen plaatsen en varen de rivieren op, we nemen bijbels mee en evangelisatielectuur, we gaan overal prediken en zingen. Het is jammer dat het nu regentijd is, de regen valt veelvuldig, daarom kunnen we weinig buiten onder de open hemel arrangeren. Maar de Heer zal ons helpen. We willen de rivieren opvaren en op de binnenplaatsen van de plantages en in dorpen en kampongs van Jezus getuigen en zieken de handen opleggen en demonen uitdrijven. Nooit heeft iemand vóór ons dat gedaan. We maken een lange trip langs de rivieren, maar gaan ook naar Moenggo en Albina, waar in de buurt nog ,,voodoo" heerst,. stroomopwaarts. Maar ook de hele andere kant, naar Nickerie zullen we gaan en daar de mensen verzamelen en de macht van Jezus openbaren. We zijn zo blij met dit hoge voorrecht dit alles te mogen doen voor de Heer, Hij is wonderbaar! We zullen ons laten leiden door Gods Geest en het binnenland, het bosland zal worden opengelegd voor het evangelie van Jezus Christus. Wij waren reeds eerder in het binnenland, in het dorpje Alkmaar, district Commewijne, we waren er uitgenodigd te komen prediken en de roep van onze komst ging door de hele omtrek, zodat toen we een uur voor de opening van de kerk eens gingen kijken, al velen buiten op de opening van de deuren wachtten. llet waren vooral hindoestani, die hier wonen, en voor de kerk op de stoep zagen we al die vrouwen zitten niet hun elegante sluiers om het hoold. We zagen ook vele zieken onder hen.

Toen we gingen prediken, was de kerk meer dan vol, er kon geen kind meer bij, opgepakt tot op het podium, waar het vol kinderen was. We logeerden in het kinderhuis van de Broedergemeente en deze kerk was ook van de Broedergemeente. Het was vroeger de Zendingspost van de bekende zendeling Legene. Het werd ­ een heerlijke dienst, buiten stonden , honderden door de ramen te kijken. ­ Ik waande mij in India, want we zagen bijna zonder uitzondering Hindoestani’s, mensen uit India, in de kerk. Toen we de uitnodiging deden. gingen honderden handen omhoog van hen, die hun leven aan Jezus wilden geven. Het was ontroerend. Een tolk vertaalde onze woorden in het hindi en iedereen bad het zondaars-gebed mee in die taal. Na de uitnodiging voor redding riepen wij de zieken op. We bouwden hun geloof op en legden hen de handen op, Frans en ik, later ook moeder Bep en Yvonne legden de zieken de handen op en de Heer deed heerlijke wonderen, opvallend veel doven genazen die avond, ook een blinde ging zien en lamme ledematen werden perfect. De volgende avond hebben we, met de verwachting van een grotere toeloop buiten gepredikt, onder de sterren. De hele dag had het hard geregend, maar in de avond stonden de sterren aan de hemel en brachten wij het evangelie van Jezus Christus in de openlucht, naast het kinderhuis van de Broedergemeente, het was een heerlijke dienst waar vele wonderen werden gezien van Gods machtige hand. En altijd weer enkele melaatsen ertussen, zonder bizondere ophef vertellen ze gewoon: ik ben melaats! Ze hebben ook altijd het verlangen om dit te tonen, ze wijzen de zieke plekken aan, laten hun handen zien, als kromgegroeide wortelstronken zonder vingers, ze tonen hun voeten, veelal zijn ze ook blind! Wat een afschuwelijke ziekte is dat toch.

Maar we bestraffen deze duivelse ziektemacht overal waar we ze maar aantreffen, in Jezus' Naam en weten dat Hij overwinnaar is en ook deze ziekte heeft gedragen. Halleluja! De mensen van Alkmaar hadden overal verteld van wat God deed op de eerste avond in de kerk, nu kwamen nog veel meer mensen, de schoolbanken en de kerkbanken werden buiten gezet en toch moesten velen blijven staan. Heerlijke avond. Er kwamen er met prauwen van de overkant van de rivier (Alkmaar ligt aan de rivier), ze kwamen uit dorpjes en plantages, uit kampongs en nederzettingen, ze brachten in hun bootjes hun zieken mee, soms in een deken gewikkeld, een wonderlijk gezicht al die bootjes met mensen die naar Gods Woord kwamen luisteren. Het washeerlijk dat de Heer in Zijn grote liefde velen van hen gezond maakte en thuis bracht als een christen, omdat zij die avond hun hart aan Jezus overgaven. Halleluja! We hopen ook in Paramaribo spoedig een bijbelcursus te kunnen geven. Er is hier zoveel te doen, dat ons eenvoudig tijd ontbreekt. Elke dag hebben wij ook onze radio­uitzending te verzorgen, we spreken elke dag een kwartier, we noemen het: Het kwartier van opwekking. We brengen het volle evangelie, de boodschap van de volle verlossing. Het is een heel werk om elke dag weer fris een woord te brengen naast de samenkomsten ’s avonds, maar de Heer gaf veel genade, we hopen het voorlopig vol te houden, De tweede kerstdag hebben we over de radio een uitzending van een deel van onze samenkomst in ,,Thalia" van vijf kwartier, we bidden de Heer dat velen zullen luisteren naar deze dienst. We hebben gemerkt, de reacties wezen het duidelijk uit, dat niet alleen de stad maar ook ver in het binnenland naar deze uitzendingen van elke dag wordt geluisterd.

We zijn de Heer dankbaar dat we elke dag met de zieken en ongelovigen in het hele land zo kunnen spreken en de bijbel openen, we hebben heerlijk contact met elkaar. We hebben ook gemerkt dat vele predikanten en zendelingen deze uitzendingen beluisteren, openlijk zijn ze het natuurlijk niet met ons eens, maar men heelt verteld dat de invloed van deze volle evangelie boodschap duidelijk te bemerken is in hun prediking. Halleluja! Ze nemen de boodschap hier en daar aan, bestuderen de teksten en ze verwerken het. Vooral de gekleurde evangelist in het binnenland, de eenzame hulpprediker en de christelijke onderwijzer op een eenzame post, leert veel van deze geregelde diensten, we houden een soort bijbelcursus voor hen. We spreken er over wat God in Zijn Woord van de toverij, de loekoeman zegt, hoe demonen zijn uit te drijven, hoe Gods Woord ons vertelt over de vervulling met de Geest. Wanneer we later misschien in die buurten komen, zullen ze meer open staan voor het gepredikte woord. Wij zijn met ons vieren en dat is een heerlijk voorrecht, we kunnen allen in de bediening staan, maar onze nood is dat er te veel is te doen. Denkt u eens in. We hebben verzocht aan iedereen die thuis zieken had om hen te vertellen van onze samenkomsten, hen de koren en liederen te leren, hun geloof op te bouwen, Daarna schrijft men ons een brief en verzoekt ons hen thuis te komen bedienen volgens Jacobus 5. Dit geldt alleen voor mensen die te oud en te ziek zijn om naar de samenkomsten te komen, alleen de allerergsten, de verlamden, blinden, bezetenen, enzovoort. En nu hebben we al ruim driehonderd brieven binnen met verzoeken om te komen, velen schreven al voor de tweede maal.

O wat is dit volk vol ziekte. Hoe kunnen we klaar zijn met allen te bezoeken? We bezochten reeds een aantal, ik moet zeggen, het is heerlijk te zien hoe de Heer redt en geneest. Als wij beginnen, moeten we ook voortgaan. We willen dit volk zo goed mogelijk helpen, alles ondernemen wat hun ten goede komt. We zouden nog wel verschillende werkers hier kunnen gebruiken, het land en de nood van het land is groot. Wij hebben eens een samenkomst gehad waar wij de zieken de handen oplegden en waar ruim zeshonderd zieken moesten worden bediend, rustig, persoonlijk. Frans begon handen op te leggen, er vormde zich een lange rij van zieken voor hem. En ook moeder Bep legde handen op, ze werkte een lange rij van hindoestani door, stuk voor stuk lle handen opleggende. En ik deed hetzelfde. Yvonne zong met de zaal liederen voor geloofsopbouw, ze zongen heerlijk. Zo hebben wii anderhalf uur achter elkaar gebeden met zieken, in deze hitte. Maar de Heer genas er zeer velen, doven gingen horen en kreupelen werden gezond en wij hoorden van verscheidene andere wonderen. Halleluja! We bemerken op die momenten zo duidelijk dat de Heer met ons is en ons helpt, anders konden we dit werk onmogelijk doen. Als wij samenkomsten hebben gehouden in verschillende dorpen, willen de mensen dat wij er blijven of terugkomen, dat ze op deze nieuwe weg kunnen voortgaan. We moeten ze dikwijls teleurstellen. Als wij de Surinamers zeggen dat we weggaan, dan beginnen ze hun handen in de hoogte te heffen en roepen: neen, neen, vader mag nooit meer van ons gaan, jullie moeten hier bij ons blijven! En zo is het overal. Ze hebben deze boodschap gehoord en deze wonderen gezien, ze kunnen niet meer terug. Waarheen? Hier wordt nergens in het land het volle evangelie gepredikt met bewijs. Wij zullen doen wat wij kunnen. Bidt voor ons, om werkelijk bizondere kracht., Vooral ook als wij in prauwen en korjalen het bosland ingaan, het oerwoud in en duizend gevaren tegemoet gaan, maar Hij die roept, is getrouw. We kregen ook weer uitnodigingen om elders te komen getuigen: Canada; Zuid­Afrika smeekt om te komen om de gelovigen verder te helpen, zij sparen geld voor de overtocht; we kregen uitnodigingen uit Demarara (Brits Gyuana), er zijn vershillende deuren open. Maar we hebben geleerd de weg van de Heer te volgen en aleen Zijn wil te doen. Halleluja!.


Pinksteren 1963 - Br Dennis Hilliman - uit maandblad 111 - 112


dennis hillimanIn Suriname gaat het werk van ,,Stromen van Kracht" met zegen verder, ofschoon de gemeente nu reeds 16 maanden zonder predikers is. Het verbaast alle bezoekers uit binnen- en buitenland dat deze gemeente zo trouw en gesloten bijeen blijft en zich elke zondag weer blijft verzamelen rondom een taperecorder waar een prediking per band wordt aangehoord, een boodschap dat bindt en opbouwt. Dit is niet minder dan een wonder Gods en niemand twijfelt er dan ook aan dat Gods hand in deze boodschap en met deze gemeenschap is. De Heilige Geest houdt deze kudde bij elkaar, voedt het en leidt het verder. De tegenstanders hadden voorspeld dat het werk van ,,Stromen van Kracht", na het vertrek van hun voorgangers (wegens uitzetting door regering), nu wel spoedig zou zijn uiteengeslagen, dat er niets meer van over zou zijn, maar de Heilige Geest is niet uit een land uit te wijzen, door geen enkele official en Hij gaat verder met dit volk. Halleluja! Tijdens de pinksterdagen ontvingen de broeders en zusters van ,,Stromen van Kracht" bezoek uit Brits-Guyana, in de persoon van br. Dennis Hilliman, een lid van het evangelisten-team van br. Frans Hoekendijk aldaar. Br. Hilliman verliet Skeldon, vloog naar Paramaribo (het was de eerste vlucht van zijn leven) en kwam enige tijd de gemeente van Suriname bezoeken. Br. Hilliman is een zeer gewaardeerde kracht naast Frans in de heerlijke opwekking in het Corantijn-district, waar na twee maanden, ondanks algemene staking en politieke onrust, dagelijks nog zielen worden gered voor Jezus. De Heer is machtig met deze knecht Gods en dat is ook weer gezien in Paramaribo, in de tijd dat hij daar was. hillimanOp de eerste pinksterdag hield br. Hilliman een getuigenis en God zegende dit op bijzondere wijze. Het oude, vertrouwde gebouw ,,Thalia" was geheel vol, men telde ruim 800 bezoekers, het was weer een ouderwetse opwekkingssamenkomst. (foto rechts: Na de gezegende preek van br. Hilliman gaven zich zondaren aan Jezus).

Het is alles Gods Geest, zonder bekendmakingen liep dit gebouw geheel vol, het was leiding des Heren. Men hoorde deze gezegende evangelist van het engelse team van ,,Streams of Power" aan en bemerkte direct dat hij dezelfde boodschap bracht als de andere evangelisten hier hebben laten horen. Een groep gelovigen was naar Saint Laurent gereisd en hebben hr. Piet Huisman bezocht tijdens de pinkster-conferentie. Br. Henk Huisman was met zijn vrouw Rina en hun baby daar te gast en hebben heerlijk mogen meehelpen. Deze groep bestond uit ongeveer 110 personen en het was een hele organisatie om deze grote hoeveelheid in het kleine rivierdorp onder te brengen. Het voedsel werd uit Paramaribo meegenomen en al sliep men primitief, men was gelukkig een conferentie van enkele dagen samen te kunnen meemaken. Wij zijn ook zo dankbaar dat de brs. Piet en Henk een heerlijk en belangrijk werk voor de Heer mochten doen. De prediking kon in het hollands gebracht worden en het werd met kracht verkondigd. Niet minder dan 44 gelovigen kwamen op de ernstige oproep naar voren voor de vervulling met de Heilige Geest en allen werden zon- der uitzondering direct vervuld en begonnen in andere tongen te spre- ken. Prijs de Heer! Ook werden er 42 gelovigen in water gedoopt. Twee zusters van het Leger des Heils werden 's morgens vervuld en ’s middags gedoopt in water, zoals de bijbel dat zegt. Halleluja! Piet en Henk brachten ons dankbaar aan de Heer verslag uit van deze pinkstereconferentie aan de Marowijne. Toen br. Hilliman op de eerste pinksterdag in ,,Thalia" uitnodigde voor een persoonlijk pinksteren, wie daarnaar verlangde kon naar voren komen, kwamen niet minder dan 80 gelovigen naar voren en allen ontvingen de Heilige Geest en begonnen in nieuwe tongen te spreken. O, het was een heerlijke samenkomst en duidelijk werkte Gods Geest aan aller hart. Welk een grote zegen.

hiiliman
(foto: Pinksteren 1963. met als gastspreker Br Dennis Hilliman. Naast hem Zr Ilse van Kanten)Daarna werd met de zieken gebeden die op het podium waren genodigd. Br. Hilliman kreeg vanaf het podium door de Heilige Geest allerlei openbaringen over zieken en ziektetoestanden in de zaal en dit kwam alles wonderbaarlijk uit toen de patienten op het podium stonden. Het waren even zovele bevestigingen. Wij zien dit altijd en overal weer, wanneer de openbaringen worden gegeven aan een knecht des Heren, dan hebben wij te doen inet een opwekking, daar werkt de volheid en de kracht des Heren. Overbodig te zeggen dat deze zieken wonderbaar genazen. Br. Hilliman heeft twee zondagen in ,,Thalia" gepredikt en eenmaal bijbelstudie gegeven in het l.P.V.-gebouw, tijdens de veertien dagen dat hij in Suriname was. Hij is bij menige zieke geroepen die hij de handen heeft opgelegd en voor hem gebeden, de Heer werkte mee met wonderen en tekenen. Ook verscheidene zielen werden gered voor Jezus. Ja, dit eerste bezoek van br. Hilliman aan Suriname aan de gemeente van ,,Stromen van Kracht" was een grote zegen. Hij sprak in het engels, dat werd vertaald. Hij gaf zuiver de boodschap door en iedereen was blij dit eens weer te horen uit een andere mond, de evangelisten van ,,Stromen van Kracht" in Brits- en Frans-Guyana hebben dezelfde visie. Hij is nu weer teruggereisd naar Skeldon. Wij zijn br. Frans Hoekendijk dankbaar deze belangrijke kracht tijdelijk te hebben willen afstaan aan de zustergemeente in Suriname voor een bezoek tijdens de pinksterdagen. Nu werkt hij weer met energie mee aan het gezegende Corantijn-project.



TOVERIJ - maandblad 93-1962

In de evangelisatie-arbeid in Suriname komen wij telkens in aanraking met toverij. Dit is hier algemeen, niet alleen in het bosland, het achterland, maar ook rondom en in de stad Paramaribo. Telkens komen mensen in nood tot ons, die vertellen dat zij betoverd werden en in de duisternis terecht waren gekomen. Ontelbaren bezoeken de loekoeman = de tovenaar (loek, look) = zien; loekoeman = ziener), voor hun kwalen en problemen. Ook weet ik van predikanten en ouderlingen die geregeld naar de loekoeman gaan en anderen adviseren dit ook te doen. Maar de bijbel verbiedt dit, het is de Heer een gruwel deze dingen te doen (Deut. 18:10-16; lees ook Jesaja 8:9- 22 en Zacharia 10:2), nietswaardigen troost bieden zij. Een Surinamer, een vooraanstaande figuur hier, vertelde dat hij betoverd was geworden, hij riep mijn hulp in om hem te bevrijden. Hij had een employe in dienst die hem niet mocht en die bedekt saboteerde. Op een dag verkocht hij aan deze man een armbandhorloge, hij had er een over. De vijand ging er mee naar een loekoeman en vroeg hem, uiteraard tegen betaling, zijn patroon schade te berokkenen, geestelijk en lichamelijk, op vijf verschillende manieren. De loekoeman bekeek het horloge, schrapte voorzichtig van het bandje wat opgedroogd zweet dat daar was af en begon daarmee zijn toverkunsten te richten tegen bedoelde heer. Deze kreeg plotseling aan zijn onderlichaam een gezwel als een kokosnoot zo groot, het was hard en pijnlijk en verhinderde hem te fietsen of zelfs maar te zitten. Hij ging naar een chirurg, die dit gezwel operatief wegnam, maar toen de patient weer thuis was, groeide opeens een gelijksoortig gezwel naast de plaats waar de eerste was. De patiënt begreep dat er een loekoeman of wisiman bezig was in opdracht van iemand die hem kwaad gezind was, hem aan te tasten. Enige dagen later braken zijn tanden als bros glas af, de een na de ander. Hij had gezonde sterke tanden, maar ze braken gewoon al? door de zachtste aanraking. Toen werden zijn ogen verduisterd en vertroebeld, een mist schoof van tijd tot tijd voor zijn ogen, zodat hij niets kon zien. Vervolgens kreeg hij verlammings-verschijnselen, meestal op straat, wel eens temidden van druk verkeer, hij kon zich niet meer bewegen en viel van zijn fiets. Meerdere ongemakken openbaarden zich aan hem, ook aan zijn vrouw die ineens een vreselijk soort exceem over haar lichaam kreeg en zijn dochter die begon te lijden aan geheugenverlies. De man leed vreselijk onder deze duivelse aanvallen en deed wat hij kon om er zich van te bevrijden, maar dit lukte niet. Toen kwamen wij naar Paramaribo en als hij hiervan hoorde toog hij er de eerste avond heen; bij de eerste uitnodiging om tot Jezus te komen, sprong hij op en was de eerste die zich bekeerde. De volgende dag bekeerden zich zijn vrouw en kinderen. Na zijn bekering kwam hij bij mij en vertelde zijn nood, wij legden hem de handen op en bestraften de machten der duisternis, in de machtige Naam van Jezus, de demonische werking aan zijn lichaam hield op en hij was vrij. Hij is nu vervuld met Gods geest en geniet de vrijheid in Christus. Een vrouw vroeg mij haar te bezoeken en toen ik bij haar kwam, vertelde ze dat zij een vijand had die haar vanwege een erfeniskwestie schade aandeed met behulp van een loekoeman. Hij riep haar toe: Ik zal zorgen dat je niet meer slapen kan! Deze loekoeman bewerkte de vrouw en zond haar een macht die haar elke nacht kwelde. Met gillende angsten doorleed zij haar nachten, ze kon bijna niet meer slapen en was uitgeput. Het merkwaardige was dat zij steeds door een onzichtbare macht gebeten werd, ze liet aan haar huisgenoten elke morgen de grote blauwe plekken zien met scherpe tekens rondom van tanden, duidelijke gebitsaldrukken. Deze plekken verdwenen weer vlug in de morgen, maar de volgende dag waren ze er weer op armen, benen, borst en hals. Zij was een bezeten vrouw, dat kon je duidelijk aan haar zien, haar ogen dwaalden en een grote angst verteerde haar. Ik sprak haar van Jezus die machtiger was dan de satanische machten en van het Bloed dat het wapen was in onze handen om te verlossen en te reinigen. Ik legde haar de handen op en was in woede ontstoken tegen deze machten, ik beval ze in Jezus' Naam uit te gaan en twee grote machten verlieten haar, duidelijk zag ik tweemaal met een heftige siddering een demonische macht uitvaren. Direct was aan haar te zien dat ze vrij was. Het gevoel van het dragen van een zware last op de schouders, het typische teken van bezetenheid, was verdwenen, ze had totale verlichting, ze was gezond en vrij, haar druk op het hoofd en de ogen was verdwenen, ze hief haar beide handen in de hoogte en prees de Heer. Enkele dagen later vertelde zij dat ze nu elke nacht rustig sliep en snel herstellende was van haar lichamelijke en geestelijke achteruitgang. Prijs de Heerl

De wisiman in het bosland is voor de bosneger een machtig man die hij zeer vreest. Heel het leven van de bosneger, van zijn wieg tot zijn graf, is een angst voor de wisiman (het kan een man of een vrouw zijn). Overkomt de bosneger onheilen en rampen, ziekte en dood, dan zit de wisiman er achter. Een kano slaat om bij de watervallen, hij heeft pech in de jacht, misoogst van zijn kostgrond, ziekten bezoeken hem, zijn huwelijk blijft kinderloos, hij wijt het alles aan de wisiman die hem "bewiest" heeft door middel van ,,seni ogri sani" (boze dingen afzenden). De heer in Paramaribo werd hier ook mee ,,behandeld". In Indonesië, in de wereld van de "goena-goena", de toverij daar, zien wij de doekoen = tovenaar, zoals hier de loekoeman, werkzaam met zijn "djampe's" = toverlormules. Zo heeft ook de Surinaamse loekoeman of wisiman bepaalde "djampe's", toverformules voor speciale uitkomsten met bepaalde doelen. Een veel voorkomende vorm is "bakroe". Bakroe is een kwelgeest, die in allerlei gedaanten zich pleegt te openbaren, ze hebben soms zichtbare vormen, gedrochtelijke wezens zijn het wanneer zij zich materialiseren: padden, nachtvogels, vleermuizen, krabben. Dikwijls zegt de bosneger hem gezien te hebben als een dwergje, een afzichtelijk mannetje met een waterhoofd, een monstrum dat zich snel beweegt en opeens vervliegt. Men zegt dat hij geen kwaad doet zolang hij zichtbaar is, maar zoveel te meer als hij onzichtbaar is, dan martelt en kwelt hij mens en dier op satanische wijze. Een zendeling uit Brazilië vertelde dat daar plaatsen zijn waar het zó demonisch is dat men de demonen duidelijk op de nokken der daken kon zien zitten, zij zaten schrijlings op de nokken en riepen elkander toe. Toen deze zendeling onder handoplegging bij iemand een demon uitdreef, zag hij duidelijk hoe deze zich verstoffelijkte en het raam uitvloog. De demonen waren in die streek buitengewoon brutaal, ze zaten op huizen en in bomen als apen. Wat hadden ze te vrezen, in die streken waren geen christenen met volmacht tegen de machten der duisternis. Ook uit het Caraïbische gebied hoorde ik van plaatsen waar de demonen zich manifesteerden op brutale wijze. Het is duidelijk dat de vorst der duisternis zich brutaler openbaart als ooit tevoren, nu hij weet dat zijn rijk nog maar kort duurt, omdat Jezus komt! Welk een demonie! Het is duidelijk dat zendelingen en predikanten die hier gestationeerd zijn niets bereiken buiten het traditionele trio: kerk-school-hospitaal. Ze staan machteloos tegenover de manifestaties van de demonen in duizenderlei vorm, ze kunnen bezetenen niet bevrijden, de angsten der mensen niet wegnemen, de ziekten niet overwinnen. Velen geloven nauwelijks aan de kracht van het Bloed van Jezus, velen zijn niet wedergeboren en vervuld met de heilige Geest, ze hebben geen gaven des Geestes in werking, ze werken zoals ze in de achterhoek werken of op de veluwe, maar het is alles anders. De machten in de lucht, de geestelijke boosheden, de praktijken van de tovenaars, ze weten zich er niet tegen te weren, ze hebben dat op de universiteit of bijbelschool nooit geleerd, de strijd tegen de machten der duisternis. Ze weten niet dat de duivel niet uit een stumper uitgaat door een injectienaald, ze proberen langs psychiatrische weg de angsten te stillen en roeren in het leven, van de mensen om naar oorzaken en complexen uit hun jeugdjaren te zoeken, maar ze deden er beter aan door de machten zonder pardon er uit te werpen, ze te gebieden los te laten en te verdwijnen, in de Naam van Jezus Christus! O, ik zie ze stumperen deze mannen en vrouwen, met een klein rimboekerkje, met grote toewijding soms, maar ze kunnen er niet tegen op en verdwijnen tenslotte ziek van deze post, omdat de macht van de loekoernan en de wisiman in het bosland groter is dan de macht die zij ten toon spreiden. Lees hun rapporten eens, ze spreken over hun ziekten en zwakten, de nood van hun families, over het verzoek meer medicijnen te zenden, vitaminen en pillen voor zichzelf. En tenslotte gaan ze terug en het oerwoud overwoekert hun post in een jaar, zodat niets meer is terug te vinden. Vele zendingsposten in het binnenland zijn er die nauwelijks terug te vinden zijn omdat ze verlaten en overwoekerd werden door het oerwoud, er zijn daar meer graven van zendelingen en hun gezinsleden dan dat er heidenen werden gewonnen, wat een leed is er geleden om deze machteloosheid, hoeveel energie gebruikt, om niet te spreken van het geld dat het allemaal gekost heeft. Wat is dat toch allemaal jammer. De zendelingen werden nimmer gewezen op de kracht tegen heel de legermacht van de satan, de wapenrusting werd niet aangedaan ,,om te kunnen standhouden tegen de verleidingen des duivels; want wij hebben niet te worstelen tegen bloed en vlees, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers dezer duisternis, tegen de boze geesten in de hemelse gewesten. Neemt daarom de wapenrusting Gods, om weerstand te kunnen bieden in den bozen dag" (Efeze. 6:12, 13).

Theologische kennis is niets waard in de rimboe, boekenwijsheid evenmin, een apotheek zal niet veel effect hebben tegen ,,de wereldbeheesers dezer duisternis", de ,,boze geesten in de hemelse gewesten", maar wel de vervulling met de heilige Geest, wat het bewuste gebruik van de gaven des Geestes, alle negen. Deze gaven van geloof, van onderscheiding van geesten, van openbaring, van genezing, van het doen van wonderwerken, zoals het staat opgetekend in 1 Cor. 12, ze werden door God gegeven opdat de strijd tegen de machten der duisternis effectief kan worden gestreden. Het moest verboden zijn iemand het binnenland in te zenden om het evangelie te prediken, zonder dat hij vervuld. is met de heilige Geest en de gaven gebruikt. Jezus zelf gebood zijn discipelen niet uit te gaan om de wereld te evangeliseren, zonder de kracht des Geestes. Nu de demonieën. duidelijk driester optreden omdat wat vuil is vuiler wordt in de eindtijd, moeten de christenen toegerust zijn met Goddelijke kracht, kracht des Geestes. Amen. Ik zie verschillende zendelingen hier moeizaam voortgaan, zonder zegen, zonder glans, geen zielen komen tot de Heer, geen vrijheid. Ze zijn tégen handoplegging, tégen de bijbelse doop, tégen de vervulling, tégen het spreken in tongen, tégen het uitdrijven van demonen, tegen manifestatie van kracht, tegen het leven van de kerk van Christus eigenlijk. Ze zijn vreugdeloze mensen, er gaat niets van hen uit. En het is typerend dat deze mensen zich juist scharen tegen ons werk. Deze mensen maken het Osborn overal moeilijk in de wereld, deze mensen dammen de zegen-stromen af.

In Paramaribo zijn van deze mensen ook geregelde bezoekers van de loekoeman. Zoals we dat zo duidelijk ook gezien hebben in de Antillen. O, wat zou er toch meer gebeuren in de zending als mannen en vrouwen, gereinigd door het Bloed van Christus, wedergeboren, vernieuwd, vervuld met Gods Geest, met gaven des Geestes toegerust, met gezag over de machten, met volmacht, het bosland introkken en de opgestane Jezus prediken. Dan maar met geen filmapparaat van het laatste model, dan maar zonder een tape-recorder, dan maar zonder een uitgebreide apotheek, maar met GELOOF, met het geloof in de BIJBEL. in de Naam van Jezus. Dan maar zonder een machtige kerkelijke organisatie achter hen, zonder zendende gemeente en zonder naam, dan maar in het GELOOF! Amen. Op mijn schrijftafel liggen meer dan tweehonderd brieven met verzoeken om hulp van mensen die bezeten, ziek, verduisterd, betoverd zijn, het is ondoenlijk ze allen tussen het werk door te bezoeken, maar het is wel tekenend voor de toestand hier. Geestelijk is er zeer veel duisternis in dit land en christenen en heidenen trekken om hulp naar de loekoeman, terwijl ze weten dat zij ,,nietswaardigen troost" bieden.

Ik ben de Heer zo dankbaar dat we nu een begin mogen maken met de bevrijding van deze mensen en ik getuigenissen binnen krijg van wonderbare bevrijdingen en genezingen. Het is ontroerend de dankbaarheid te lezen in deze getuigenissen, en brieven. Dit land heeft wel tien predikers nodig die dit landvolk doordringen met de kracht van het Bloed van Jezus en die van de heilige Geest. Zoëven schreef ik van ,,bakroe". Er zijn verschillende bakroes, sommige zijn vreselijk van werking. Zo is daar de "lauwbakroe", dat is de krankzinnigheids-bakroe. Onder de bosnegers komt veel krankzinnigheid voor, maar men wijt dit algemeen als het werk van de tovenaars, die de ,,lauwbakroe" over de mensen brengt. Het gebeurt dat iemand die met deze krankzinnigheids-bakroe is bewerkt door vrienden en verwanten worden geslagen en afgeranseld om te proberen deze bakroe er uit te krijgen. Als deze arme mensen gevaarlijk zijn, worden ze in eenzame hutten opgesloten en sluit men hun voeten in een blok hout, men zegt dan ,,den poti hem na boei", dat betekent: hij is in boeien gelegd. De ongelukkige raast zich meestal dood, het is een onbeschrijfelijk lijden. Als de patiënt gestorven is, zegt men in het bosland: ,,na bakroe broko hem neki" : de bakroe heeft hem de nek gebroken. Men zegt dat de bakroe zich meester maakt van een mens en hem vernielt. Zo is er een andere bakroe, de ,,zwerie beree" : opgezette buik. De negers beweren dat deze wisisoort van de indianen afkomstig is. Deze ,,zwerie beree bakroe" of ,,tamiakoe bakroe" nestelt zich in de buik. De buik zwelt vreselijk op en de mensen hebben het benauwd, ze schreeuwen van de pijnen en wentelen zich op de grond. De familieleden zitten er om heen en geen wens door deze zieken geuit wordt uitgevoerd, integendeel. Als hij vraagt hem te helpen om te gaan zitten, dan leggen ze hem juist languit en plat op de grond neer. Vraagt hij om water, dan wordt hem dat niet gegeven, het is ontzettend deze van dorst smachtende om water te horen roepen en geen droppel wordt hem gegeven.

Ze geloven dat alle wensen door de zieke geuit afkomstig zijn van de inwonende bakroe. Als ze voortdurend zijn wil uitvoeren, voelt hij zich naar zijn zin en wil dit lichaam niet meer verlaten. Men probeert om tegen zijn zin in te gaan, zodat hij zich onbehaaglijk voelt en het lichaam verlaten zal. Dit gebeurt natuurlijk nooit. Alleen de kracht van Jezus, de Zoon Gods, doet deze bakroe het lichaam van de stakker verlaten. Zo is er: ,,berie batira" = fles begraven. Het komt veel voor. De tovenaar doet zijn tovermiddelen in een flesje, het is vieze rommel en begraaft dit voor de deur van hem of haar die hij betoveren wil. Naar gelang van het soort wisi zijn de maten en de inhoud verschillend. Deze flesjes worden voor de deurdrempel begraven of op het pad dat veel door hem wordt gebruikt, bijvoorbeeld van zijn hut naar de rivier. Zodra hij nu over dat flesje gelopen is, dringt de wisi in zijn lichaam en de ellende begint, ziekte en tegenspoed is nu voortaan het lot van de arme. Daarom is het geen wonder dat alle bosnegers hun ,,tapoe" bij zich dragen, het weer van een andere tover dokter gekochte ,,onfeilbare" afweermiddel tegen zichtbare en onzichtbare wisi. Maar men moet deze tapoe's betrekken van een grotere en sterkere tovenaar dan de vorige, zijn kracht moet de andere kunnen breken, het moet ,,rijper" zijn, ,,moro lepie". Men kan er ook toe overgaan om de tovenaar opdracht te geven om de geest, de ,,akra" van de vijand te ,,vangen" en ,,vast te binden". Heeft de wisiman de opdracht om iemand te vernietigen, dan gaat hij er toe over om diens ,,akra" vast te binden, vast te spijkeren aan een kantantreeboom ver in het oerwoud, of hij verdrinkt de ,,akra" in de rivier, hij verzwaart het met stenen en werpt het in het midden van de woeststromende rivier of in een waterval. Hoe het mogelijk is een geest te vangen, vast te spijkeren en te verdrinken, is alleen een kunst die de wisiman zegt te kunnen verstaan. De benadeelde snelt nu naar een machtiger wisiman, het zal hem veel meer kosten, maar deze neutraliseert de machten weer en de benadeelde is vrij. Naast de invloed van de tovenaars, zijn er een menigte van wondergeneesmiddelen, tovermiddelen. Het is meestal zo vies en het bestaat uit afschuwelijke substanties dat ik niet begrijpen kan dat mensen dit innemen. Op de markt in Paramaribo worden ze gewoon verkocht. Als iemand zoekt naar deze dingen, brengt men hem naar de ,,kruiden­ dokter" toe, het is een tovenaar die voor alle mogelijke zaken te consulteren is, gewetenloze schurken zonder scrupules. In afrika heb ik meermalen een winkel gezien waar deze tovermiddelen te koop werden aangeboden, ik zag in de etalage, een gewone etalage in een rij van andere etalages, een gewone winkel ook, de vreemdste dingen, gedroogde huiden en vellen van verschillende dieren, tanden van tijgers en apen, staarten van luipaards, wortelsoorten, sechedeltjes, vogelbekken, haarbossen, zakjes met amuletten die men bij zich draagt, flesjes met gif en tegengif, een demonisehe warwinkel van de onwaarschijnlijkste zaken, een uitdragerij van kwalijk riekende buitenissigheden.

Toen ik binnenstapte zag ik rekken en kasten met flesjes en poeders enzovoort, er was niets dat ik kende of herkende. Een vreemde winkel. Ik vroeg aan de (blanke!) dame achter de toonbank of ik een foto mocht maken van het interieur, maar ik had geen blitzlamp bij mij en het bleek toch te donker te zijn. Er zijn tovermiddelen om liefde op te wekken en liefde te doen verkoelen, hartstochten te doen opvlammen en uit te blussen, om kinderen te krijgen, een goede oogst, succes op de jacht, regen, maar de meeste akra's zijn er om mensen te vernietigen, schade te berokkenen, uit de weg te ruimen, de duivel heeft niet zulke beste plannen met het leven der mensen. Ofschoon men het leven niet buiten de voortdurende invloed van de tovenaars kan indenken, is er grote vrees voor hen, ze genieten aanzien en moreel overwicht in de dorpen, maar diep in de harten van de mensen leeft er haat voor hem, dikwijls is de wisiman de vernietiger van het geluk. Als zij kunnen, zullen de mensen deze tovenaars ook vernietigen. Er was een vrouw die voor een wisiman werd gehouden, ze woonde in een dorp in het binnenland. Toen ze verarmde en verouderde, werd zij door iedereen gehoond en veracht. Niemand had medelijden met haar, haar honger en haar ziektetoestand liet iedereen koud. Men vroeg haar welgestelde zoon of hij geen medelijden had met zijn moeder en haar wilde helpen, maar hij zei: medelijden? Het is toch haar eigen wil het te hebben zoals ze het nu heeft? En honger? Ze heeft geen honger, ze voedt zich toch met de zuigelingen die zij hier op het dorp geregeld inslikt. (Er was juist een ontstellende zuigelingensterfte in het dorp). lk heb helemaal geen medelijden met haar, ze is een wisiman! Later kwam bericht dat zij zich had opgehangen.

Een andere vrouw, een wisiman, kreeg ook geen hulp van haar ontgeving toen zij hongerig en ziek was geworden op haar oude dag. Immers haar moeder, broer en oom waren ook wisiman geweest. Toen zij stuiptrekkend op de bodem van haar hut lag, ging er een gejuich op in het dorp. Eindelijk bracht de dood uitkomst. Ze werd op een ,,papaai" gelegd, een langwerpige bak en rondgedragen door het dorp om vervolgens te worden weggegooid, niet begraven als de anderen, maar als prooi van wilde dieren weggewerpen. Van verre kwamen haar vijanden toestromen om het lijk te honen en te bespuwen, ze vervloekten het. Haar dochtertje van dertien jaar werd geslagen omdat ze tranen stortte bij de dood van haar moeder, huilen om de dood van een wisiman is doodzonde ! Op elk bosnegerdorp staat een lijkenhuis waar de lijken geborgen worden, waar de lijkdiensten en andere rituelen worden gehouden. Dit zijn de niet-christelijke dorpen die zo handelen, maar op het land en in de bossen is het nog algemeen. Vlak bij dit lijkenhuis staat de ,,fragatiki", de plaats voor het offeren aan de geesten der afgestorvenen. Het lijk van een goed mens wordt in dit lijkenhuis geplaatst, in dit ,,kree hoso" : huis van geween en er volgt na de plechtige ceremonieën een eervolle begrafenis, maar het lijk van een wisiman wordt ergens weggeworpen bij het vuil van het dorp, ten spot en hoon van iedereen, om opgegeten te worden door de roofdieren in de nacht. Het huis waar de afgestorvene gewoond heeft tijdens zijn leven, wordt afgebroken en in de rivier gegooid.

In het gebied van de Caraïbische eilanden is daar ook nog de ,,voodoo", ik wil daar een andere keer over schrijven, het is de moeite waard om over deze belangrijke ,,godsdienst", dat een der vreselijkste vormen van satanie is, te worden ingelicht. Ik schrijf deze manifestaties van het rijk der duisternis om u allen bekend te maken met deze dingen. Wij zullen onze vijanden leren kennen en iemand die geleerd heeft zijn vijanden scherp op te merken en zijn werken te doorgronden, zal hem beter kunnen bestrijden. De duivel heeft zoveel eeuwen ziin werken weten te versluieren en heeft daarom zoveel onheil gesticht. Maar we zijn gekomen om dezelfde werken te doen als Jezus en dit is het doel van Jezus' komst op aarde: om ,,de werken van satan te verbreken" (I Joh. 3:8). Wij hebben overal in de wereld mannen en vrouwen nodig die de vijand kennen en moedig durven tegemoet te treden, die de kracht hebben gevonden om de strijd met grote dapperheid aan te binden tegen deze vernietiger. Uit de heidenen moeten eerst de demonen uitgedreven worden door de machtige Naam van Jezus, ze moeten eerst uit hun boeien gehaald worden, uit hun gevangenis van angst en duisternis, ze moeten eerst worden ontbonden en in de vrijheid geleid. De machten moeten worden aangezegd heen te gaan en we moeten niet rusten alvorens wij ook zien dat ze deze mensen hebben losgelaten. Daarna wil Jezus hun harten reinigen, de zonden vergeven en vervullen met Zijn Geest. We kunnen onmogelijk de mensen met hun demonen tot Jezus leiden, deze mensen zijn onwillig gemaakt door de macht van satan in hen, ze zullen niet komen en zullen de werkers van God blijven bestrijden vanuit hun duisternis. Maar ze moeten eerst vrij worden van satans macht en dan schoongewassen. Ze moeten verniewd worden om niet later terug te vallen in de zuigende duisternis, die zijn prooi terug wenst. Zoals wij velen hier in de stad mogen bevrijden en naar de bijbelstudieavonden sturen, zo zullen de machten ook wijken in het bosland, want er is één Naam waarvoor zij vluchten: JEZUS! Halleluja!

De demonen zullen de mensen niet loslaten als in het oerwoud de naam van een of andere kerkorganisatie wordt geroepen, maar ze laten los voor de naam van JEZUS. En niets anders. Hier is een vergeten land voor zending die volle evangelie brengt, die wonderen en tekenen laat zien door de opstandingskracht van Jezus de Heer! Niets anders, want iets anders is altijd iets minder. Ik heb respect voor elke zendeling, ik zie ze met hun vliegtuigen achter mijn huis opstijgen en naar hun airstrip vliegen. diep in het oerwoud en ik heb respect voor hen die hun vaderland en het comfort van hun huis in de grote stad prijsgeven voor het brengen van het evangelie, maar ik word verdrietig als ik zie wat er ur hun handen komt. Er mag dan de organisatie nog zo groots zijn opgezet en kloppen, als ik geen zielen zie komen tot Jezus, als ik geen zieken zie genezen onder handoplegging in Zijn naam, als ik geen bezetenen zie bevrijd worden door de kracht van de heilige Geest, als ik geen revival zie komen in de dorpen bovenstrooms, dan word ik verdrietig. Jezus maakt mensen nieuw! Naar lichaam en geest en naar ziel! Hij heeft niet zoveel interesse in mooie lijsten van genummerde leden van een kerk, maar in wedergeboren zielen, nieuwe schepsels, namen in het Boek des Levens, des Lams. In arme heidenen die bevrijd worden van hun duisternis, van verterende angsten en doodsgedachten, die een hemelse rust gevonden hebben in hun harten, die liederen van bevrijding zingen voor Jezus, die vervuld worden met de heilige Geest. We zullen dit aanpakken omdat de Heer dit ons opgedragen heeft. In Zijn heilige Naam. Dan maar met gebrekkige hulpmiddelen, dan maar zonder geld om iets bchoorlijks te ondernemen, de Heer weet het alles. We gaan echter in Zijn kracht en zijn dankbaar dat velen, velen ons vertelden dat zij blij zijn met de boodschap die wij prediken en de kracht des heiligen Geestes. Halleluja! Bidt voor ons, we staan vóóraan aan het front! Maar we weten dat Jezus overwon satans macht! Amen! We schreven dit artikel om u een beeld te geven over de geestelijke toestand van het land zoals we het vonden. Maar er komen stromen van zegen, dat heeft de Heer ons beloofd....

Karel Hoekendijk