HOME
        
“Geslacht aan geslacht zal Uw werken roemen...”. Ps.145:4

november 2013
Op 7 november zijn mijn zoon Gideon en ik afgereisd met Malaysian Airlines naar Jakarta. Na een lange reis werden wij opgewacht op het vliegveld Soekarno Hatta door onze gastheer.

Een bijzondere tijd stond ons te wachten. Vooral onze gesprekken over God, Zijn koninkrijk en het pioniers zendingswerk in Indonesie. De ontmoetingen die wij hadden werden georkestreerd door de Heer.Ik geloof in de leiding van de Heilige Geest en wat zijn we verrast door ontmoetingen met tot dan toe onbekende voorgangers.Bijzondere mensen met bijzondere roepingen, waaronder onze gastheer Br. Henk met een roeping voor Papua Nieuw Guinea. Een niet ongevaarlijke missie! Naast de prediking van het Evangelie is hun doel de plaatselijke bevolking een beter, rechtvaardiger bestaan te geven, terwijl de regering hún land, goud en andere bodemschatten proberen te onteigenen.

De bevolking is arm, het land zo rijk. Ervaringen van deze broeder spreekt boekdelen.... Onze gastheer is zo’n geroepene. Geboren in een Joods gezin leert hij al vroeg de God van Israël kennen. Als jongen van 12 jr oud bezocht hij een dienst op het Malieveld in Den Haag. Van zijn dokter had hij te horen gekregen dat hij slechts 16 jr zou worden o.a. doordat zijn hart op de verkeerde plaats zat. Zijn ouders brachten hem naar het Malieveld waar de Evangelist T.L.Osborn sprak en tevens voor zieken zou bidden.

Toen hij de prediker hoorde zeggen om de hand op de zieke plek te leggen, deed hij dat. Vervolgens kwam er een enorme hitte door zijn lichaam, hij kon niet langer blijven staan en begon te rennen op het Malieveld om de hitte kwijt te raken. Die avond werd hij genezen! Foto's van het ziekenhuis lieten zien dat zijn hart van rechts naar links verplaatst was. Een groot wonder! Hierdoor kwamen zijn Joods Orthodoxe ouders tot geloof in Jezus de Messias en begonnen te zoeken naar diensten in de omgeving. Zij kwamen in aanraking met mijn schoonvader Karel Hoekendijk en volgden intens zijn diensten in Nederland.

Mijn schoonvader is zelfs nog bij hen thuis op bezoek geweest. Alle boeken van K.H. stonden in vaders boekenkast en werden gelezen en gepraktiseerd in het gezin. Later verhuisde de familie naar Indonesie, waar zijn vader rijksbouwmeester werd. Wij leerden onze gastheer kennen als een veelzijdig man, praat honderd uit en spreidt zijn avonturen met God dan ook veelkleurig voor onze ogen en oren ten toon. Ook ontmoetten we een ander familielid, die tot geloof kwam op ons Conferentiecentrum 'De Bron'  bij een Morris Cerullo conferentie. Vandaag de dag woont en werkt hij vanuit Jakarta. God heeft hem veel talenten toevertrouwd en als gevolg daarvan mag hij hooggeplaatsten met wijsheid omringen. Gideon en ik mochten in diverse gemeenten spreken.Wij kwamen o.a. in een gemeente waarvan de Senior Pastor Pdt. Gideon Sakarta (pionier en grondlegger)  opaatje C.J. Hoekendijk gekend heeft van 'horen zeggen' en waar mijn schoonvader Karel nog heeft gepredikt. Het was alsof we binnenstapten bij familie...

Die morgen maakten zij kennis met mijn zoon Gideon, de 4e generatie prediker in Indonesië. Het voelde voor hen als een reünie, voor de oude voorganger een speciale troost. Hij was ontroerd. Enkele maanden geleden had hij zijn vrouw verloren. En nu kwamen wij daar, door de Heer geleid, met een heerlijke zalving om zijn gemeente te zegenen. Niet opzienbarend in wereldse termen, maar belangrijk genoeg om Gods trouw door de generaties heen te zien. 

Wijlen Ds. C. J. Hoekendijk, die samen met zijn vrouw en gezin begin 20e eeuw grote offers hebben gebracht, twee kinderen hebben verloren door vergiftiging en geheimzinnige omstandigheden, waren de pioniers van de 'Geredja Protestante Indonesia’. Tevens was hij een van de grondleggers van ‘Bethel’, samen met Br. The e.a. Elders spraken we in een dienst waar Br. Paul de voorganger is. Een prachtig werk, wat ondersteund wordt door een grote christelijke boekwinkel, uniek voor Jakarta. Na een heerlijke tijd van lofprijzing sprak ik kort over Ps.2, waarna Gideon het overnam met een prachtige boodschap over ‘Innocense’, de Goddelijke ruil! Jezus, die onschuldig was, wérd schuldig, opdat wij onschuldig verklaard zouden worden door Zijn bloedoffer.

YOSI
Thuisgekomen stond  er weer een heerlijke maaltijd voor ons klaar. Rendang....en mango's, zo lekker! Samen met twee Papua broeders en twee Papua zusters hebben we van de maaltijd genoten. Onze gastvrouw Yosi is een echte Indonesische vrouw met geweldige kookkunst! Samen met hun aangenomen dochter en hulp in alles, staat ze uren in de keuken om het iedereen zo aangenaam mogelijk te maken. Twintig jaar geleden werd ze verkozen tot mooiste model van Indonesie. Ze kwam in Parijs, werd overal bewonderd en gefêteerd, ook een baan aangeboden als model bij het bedrijf Pantenne. Veelbelovend, maar al gauw verliet ze de catwalk om haar roeping van God te volgen. Yosi is een Esther voor haar generatie, God gebruikt haar op een heel bijzondere manier.

Wij hadden het voorrecht om ook een Mission-team uit Papua Nieuw Guinea te ontmoeten, die voor een Bijbelstudieweek in Jakarta waren. Hun zang en getuigenissen heeft ons ontroerd. Deze mensen worden samen met Pastor en Papua voorganger Darius getrained om de vele nieuwe gelovigen in de bergen van Nieuw Guinea tot discipelschap te leiden. Tevens werd vergaderd op welke manier er een school en communiteiten-voorzieningen gestart kunnen worden diep in de binnenlanden van dit grote land. Ook maakten wij kennis met het artistieke muziek-team die de campagnes in Papua ondersteunen. De Indonesische idool en zanger Miki, zijn vriendin de violiste Justine en de cellist Diddy, die door dromen Jezus mocht zien en ontmoeten. Wij waren getuige van zijn doop. Een groot getuigenis van de zoekende liefde van Jezus!

BOGOR
Op dinsdagmiddag werden we opgehaald door de kleinzoon van mijn vriendin Tiene die in Bogor woont. Bogor, de stad met de prachtige Plantentuin, de stad met het paleis van de President. Onderweg naar Bogor werd de lucht steeds zwarter; een heel zware regenbui met bliksemlichten en onweer barstte los, deze tropische bandjir maakte onze reis wat langer dan gepland.Vanwege ziekte van mijn vriendin kon ons voorgestelde programma helaas niet doorgaan. Toch hadden we een fijne ontmoeting met gelovigen aldaar. Ik hou ervan om dáár te komen waar anderen niet willen of durven gaan. Jarenlang heb ik bij mijn vriendin Tiene gelogeerd. Dan sliep ik in een klein bedje achter een gordijn, te kort voor mijn lengte. Maar ik voelde mij daar thuis, de mensen konden in- en uitgaan om mij te ontmoeten voor gebed.

In de huiskamer was ook het toilet achter een gordijntje, waar ik mij kon baden, het zogenaamde mandien, terwijl de mensen in de huiskamer op mij zaten te wachten. Primitief? Ja, maar er was water en alles werkte. 's Morgens werd ik steevast verrast met een koppi tubruk en een telor sappi met rijst en pisang goreng. Dan hadden we samen stille tijd en gesprekken over de tijd toen mijn schoonouders Bogor bezochten. Mijn schoonmoeder Elisabeth Hoekendijk gaf daar ook de bekende Bijbelstudie-week over de Gaven van de Heilige Geest. Velen kwamen tot de Doop in de Heilige Geest.

Mooie levendige herinneringen over wat God destijds in Bogor deed... Nu wonen er 3 miljoen mensen, er zijn kerken ontstaan met goede leiders. Er is geestelijk leven en een geringe bescherming van de politie om zondags naar de kerk te kunnen gaan. Vervolging is er ook, maar in 't algemeen zijn de mensen lief, hartelijk en ontvankelijk voor het Evangelie. Het is altijd een vreugde voor mij om in Indonesie de Heer te dienen.De grote verrassing van deze reis was dat mijn zoon Gideon besloot mee te gaan! Hij mocht wandelen in de voetstappen van zijn over-grootvader, die hier op Java met zijn gezin 40 jaar als zendeling gewoond en gewerkt heeft. Een bezoek aan de theetuinen in Puncak is een ervaring. De drukke kronkelende weg erheen gaf ons het leven van de Indonesische mens in beeldtaal weer.
Overal kleine toko's, krioelende mensen in en rondom de toko's , oude mannen met pruimtabak, vrouwen met baby in de slendang, kinderen in schooluniform, een spektakel van jewelste. En dan die kilometers lange file,...toch is de weg erheen heel uniek, we rijden door de bergen en zien halverwege een waterval. De weg ernaar toe was spannend, daar het hard geregend had en overal op de weg overstromingen waren. 

We bewonderden de prachtige vegetatie van bomen en planten! In de bergen is het kouder dan in de stad wat mede door de grote regenval een ideaal klimaat vormt voor deze gewassen. De theetuinen zijn wereld beroemd! Bij een vorig bezoek heb ik diverse opnames gemaakt van plukkende thee-pluksters. Daar op de Puncak ontmoetten we ook een groepje Moslimvrouwen die met elkaar een dagje uit waren en namen foto's van deze kleurrijk geklede dames. Een korte begroeting volgde, "How come you are so young'? Dus vertelde ik over Gods liefde voor mensen...

MAHANAIM
Op vrijdagmorgen 7 uur werden wij verwacht in Mahanaim, waar Gideon zou spreken voor 600 tieners. De naam Mahanaim betekent eigenlijk 2 legers, een dubbel leger, een leger van engelen en mogelijk het leger van Jacobs familie, aan de rivier de Jabok. Gen.32 Nu spreekt de naam voor ons boekdelen... God gaf de visie aan een eenvoudige vrouw om een rijstveld te kopen in november 1999. In gehoorzaamheid bouwde zij daar een school voor de arme bevolking. Mahanaim Foundation heeft als doel: "to reach out to underprivileged children in Indonesia , to help the young generation and equip them to be future leaders of the world and to be able to overcome any challenge in life! Their mission and vision is to love, care, reach and equip people in need, the disabled, homeless, drugaddicts, gangmembers a.s.o.".
Nu is er een nationale school, een internationale school, bijbelschool en kerk, ondergebracht in inmiddels 4 grote gebouwen. Jaarlijks gaan er teams uit naar alle landen in de wereld om te evangeliseren!

Een groot werk van God met een Messiaanse invloed. "Love without action is empty" is een van hun slogans. Wat een zegen om daar een paar dagen deel van te mogen zijn en met leiders en studenten te mogen spreken. Bij de zaal aangekomen bemerkten wij een grote verwachting, alle 600 tieners, gekleed in een blauw uniform, zaten op de grond met een geopende hemel boven zich... Ik was intens bewogen bij het zien van al deze prachtige jonge mensen. Hun liederen vulden de atmosfeer...

Gideon sprak over de uitdaging om "de Heilige Geest meer ruimte te geven". Er is geen Mini-Spirit... Enthousiast werd op de uitnodiging gereageerd. De volgende morgen op Shabbat was mij gevraagd te spreken voor alle leiders en hun studenten tezamen, ruim 1000 mensen. Lofprijzing en aanbidding vulden de ruimte. De geestelijke strijd is heel reeel in Indonesie. Deze jongelui weten wat het is om beeldend te strijden met Gods wapenen in de hand, zwaarden, kronen, sjofars, vuur en kleurrijke kleding als in de dagen van David, indrukwekkend! David zong reeds in Ps.8 dat “God sterkte gegrondvest heeft door de mond van kinderen, om daarmee de vijand te doen verstommen...” 

Wij zaten op de grond, blootvoets, net als alle anderen, heilige grond, afgezonderd voor de God van Israel. Wij baden voor hen, zij voor ons. Wij gingen naar huis met een bewogen en dankbaar hart. God is aan het werk in Indonesie... All over the world the Spirit is moving! De dagen vlogen om, wat een belevenissen, mooie ontmoetingen, eindeloze gesprekken met voorgangers en weerzien van vrienden. De hemel was ons genadig en meer dan ooit hebben wij ervaren dat 'waar broeders tezamen wonen, de Heer Zijn zegen gebiedt!'

Yvonne Hoekendijk